بررسی تغییرات جمعیت و خسارت شته آردی بادام،Hyalopterus amygdali ، روی سیزده رقم تجاری بادام در استان چهارمحال و بختیاری، ایران
محل انتشار: نامه انجمن حشره شناسی ایران، دوره: 45، شماره: 3
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 109
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JESI-45-3_007
تاریخ نمایه سازی: 30 مهر 1404
چکیده مقاله:
شته (Blanchard, ۱۸۴۰) Hyalopterus amygdali یکی از آفات مهم بادام در استان چهارمحال و بختیاری است. تغییرات جمعیت و خسارت این شته در مدت دو سال (۱۴۰۲- ۱۴۰۱) روی سیزده رقم تجاری بادام در این استان بررسی شد. نتایج بررسی تغییرات جمعیت شته نشان داد در هر دو سال نمونه برداری شته مورد بررسی فعالیت خود را از اواخر فرودین ماه روی درختان بادام شروع می کند و اوج جمعیت شته در هر دو سال در خرداد ماه است. میانگین تراکم جمعیت شته در سال اول نمونه برداری (۱۴۰۱) بالاتر از سال دوم بود. در سال ۱۴۰۱، رقم های مامایی (۷۱/۴۲ عدد شته)، شاهرود ۱۳ (۰۸/۴۰ عدد شته) و ربیع (۶۴/۳۷ عدد شته) به ترتیب دارای بالاترین میانگین تراکم شته در واحد نمونه برداری (سرشاخه) و رقم های شاهرود ۲۱ (۱۴/۷ عدد شته)، آیدین (۱۷/۸ عدد شته) و آراز (۶۳/۱۰ عدد شته) دارای کم ترین میانگین تراکم شته در هر سرشاخه بودند. در سال ۱۴۰۲ نیز بالاترین میانگین تراکم شته در هر سرشاخه روی رقم های شاهرود ۱۳ (۴۲/۴۶ عدد شته)، مامایی (۶۸/۴۱ عدد شته) و ربیع (۴۲/۲۰ عدد شته) و کم ترین میانگین تراکم شته در واحد سرشاخه روی رقم های شاهرود ۲۱ (۸۰/۰ عدد شته)، آراز (۹۲/۰ عدد شته) و آیدین (۱۲/۱ عدد شته) مشاهده شد. بر اساس تجزیه کلاستر که مبنای بررسی آن میانگین تغییرات جمعیت و میانگین شاخص خسارت در دو سال بود نیز رقم های شاهرود ۱۳ و مامایی به عنوان رقم حساس و رقم های شاهرود ۲۱، آیدین و آراز به عنوان رقم مقاوم طبقه بندی شدند. استفاده از ارقام مقاوم در مدیریت این آفت توصیه می شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فاطمه مومنی شهرکی
گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
مجید کزازی
گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
زریر سعیدی
بخش تحقیقات گیاه پزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی چهارمحال و بختیاری، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شهرکرد، ایران
بابک ظهیری
گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
