رابطه بین وضعیت قامتی، درد اسکلتی و شاخص های روان شناختی اضطراب و افسردگی در کارکنان مراکز درمان و بیمارستان های شهر شاهرود

سلامت جسمی و روانی کارکنان بیمارستان ها و مراکز درمانی، از مهم ترین مولفه های حفظ کارایی و کیفیت خدمات نظام سلامت به شمار می رود. کارکنان این مراکز، به ویژه پرستاران و نیروهای درمانی، در معرض فشارهای مداوم فیزیکی و روانی هستند که می تواند تعادل قامتی آنان را بر هم زند و موجب بروز دردهای اسکلتی-عضلانی گردد. از سوی دیگر، تداوم این دردها و ناهنجاری های بدنی، بر شاخص های روان شناختی همچون اضطراب و افسردگی نیز اثرگذار است. هدف از این پژوهش، بررسی رابطه بین وضعیت قامتی، درد اسکلتی و شاخص های روان شناختی اضطراب و افسردگی در کارکنان مراکز درمان و بیمارستان های شهر شاهرود است. روش پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی بوده و داده ها از طریق پرسشنامه های معتبر ارزیابی وضعیت قامتی، شدت دردهای اسکلتی و مقیاس های روان شناختی گردآوری شده است. یافته های پژوهش نشان داد که بین وضعیت قامتی نامناسب و شدت دردهای اسکلتی رابطه ی مستقیم و معناداری وجود دارد. همچنین، هر دو متغیر یادشده با سطوح بالاتر اضطراب و افسردگی در کارکنان همبستگی مثبت نشان دادند. این نتایج بیانگر آن است که ناهنجاری های بدنی و دردهای اسکلتی، نه تنها پیامدهای فیزیولوژیکی، بلکه اثرات روانی قابل توجهی نیز بر کارکنان دارند. در نتیجه، توجه به بهداشت حرکتی، آموزش وضعیت بدنی صحیح، و طراحی برنامه های حمایتی روان شناختی، می تواند در بهبود کیفیت زندگی کاری و ارتقای سلامت عمومی کارکنان مراکز درمانی شهر شاهرود نقش موثری ایفا کند.

کلیدواژه ها:

وضعیت قامتی ، درد اسکلتی ، اضطراب ، افسردگی ، کارکنان مراکز درمانی ، شهر شاهرود.