تخمین بار رسوب معلق با استفاده از مدل های مبتنی بر یادگیری ماشین (مطالعه موردی: ایستگاه ده ملا رودخانه زهره)

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 172

فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_IDJ-19-4_012

تاریخ نمایه سازی: 30 مهر 1404

چکیده مقاله:

پیش بینی دقیق بار رسوب معلق، به عنوان یکی از مهم ترین پارامترهای مدیریتی در حوزه های آبخیز، نقش کلیدی در طراحی سازه های هیدرولیکی، کنترل سیلاب، حفاظت منابع آبی و کاهش خسارات ناشی از رسوب گذاری ایفا می کند. با توجه به پیچیدگی های رفتاری این پدیده و اثرگذاری عوامل متعدد بر آن، استفاده از مدل های دقیق و قابل اعتماد ضرورت دارد. در این پژوهش، عملکرد سه مدل یادگیری ماشین شامل جنگل تصادفی (RF)، رگرسیون فرآیند گاوسی (GPR) و مدل K-Star در پیش بینی بار رسوب معلق رودخانه زهره در ایستگاه هیدرومتری ده ملا مورد بررسی قرار گرفته است. برای ارزیابی دقت مدل ها از شاخص های آماری RMSE، R²، NSE و KGE در دو فاز آموزش و آزمایش استفاده شد. همچنین، نمودارهای پراکندگی و دیاگرام تیلور به منظور تحلیل گرافیکی عملکرد مدل ها و سنجش میزان قطعیت پیش بینی ها به کار گرفته شدند. نتایج حاصل نشان داد که مدل جنگل تصادفی با ثبت مقادیر ۹۷/۰R² =، ۹۶/۰NSE=، ۸۸/۰KGE= و ۲۶۹۸۲RMSE = تن در روز در فاز آزمایش، بهترین عملکرد را ارائه کرده و نزدیک ترین موقعیت را به نقطه مرجع در دیاگرام تیلور داشت. مدل GPR نیز دقت نسبتا بالایی به ویژه در پیش بینی های با نوسانات ملایم از خود نشان داد و در جایگاه دوم قرار گرفت. در مقابل، مدل K-Star به ویژه در تخمین مقادیر زیاد بار رسوب معلق، عملکرد ضعیف تری داشت و نسبت به نوسان های آماری حساس تر عمل کرد. یافته های این تحقیق نشان داد که مدل های پیشرفته یادگیری ماشین، به ویژه مدل های انعطاف پذیر و مقاومی مانندRF، می توانند به عنوان ابزارهایی موثر در پیش بینی رفتار پیچیده رسوبات معلق در مطالعات مهندسی رودخانه ها مورد استفاده قرار گیرند و در تصمیم گیری های مدیریتی نقش مهمی ایفا کنند.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

امیر حسین رمضانی فریز

دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم و مهندسی آب، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران.

یوسف رمضانی

گروه علوم و مهندسی آب دانشگاه بیرجند

محمد ناظری تهرودی

استادیار، گروه علوم و مهندسی آب، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.

دیپاک جاجاریا

استاد، گروه مهندسی حفاظت آب و خاک، دانشگاه مرکزی کشاورزی، گنگتوک، هند.