بررسی ظرفیت جذب لکه های نفتی از آب توسط جاذب های مزومتخلخل بر پایه پنبه اصلاح شده با تحلیل آنالیز BJH

پایداری و شیمی سبز اکنون بخش جدایی ناپذیری از شیمی محیط زیست، علوم مواد و جاذب های آلودگی به ویژه آلودگی های نفتی هستند. امروزه مواد مزوپوری سهم مهمی در تصفیه آب دارند و مطالعات روش های بررسی آن ها و ایجاد رابطه میان این مطالعات در آزمایشگاه تا کاربرد در صنعت از اهمیت ویژه ای برخوردار است. آنالیزهای مربوط به سطح و حفره نقش بسیار مهمی در درک خواص مواد به عنوان جاذب دارند. در این میان برای مواد مزوپور ایزوترم بی جی اچ یکی از روش های متداول برای تحلیل و تعیین توزیع اندازه منافذ مواد مزومتخلخل است. این روش برای تعیین ویژگی های مواد بر اساس فرآیند جذب و دفع گاز در ساختارهای تخلخلی استفاده می شود. در این پژوهش که در راستای تحقیقات قبل است، جاذب هایی بر پایه پنبه که با چارکل و بنتونیت اصلاح سطحی شده اند مورد بررسی قرار گرفتند. ایزوترم های این جاذب ها نشان داد که در درجه اول خواص حفرات به مواد مزومتخلخل تعلق دارد و در درجه دوم اندازه منافذ کاملا با میزان حذف نمونه حقیقی آلودگی نفتی در محیط آبی در تعامل است. یافته های ما بینش های ارزشمندی در زمینه طراحی و بهینه سازی جاذب های مزومتخلخل برای کاربردهای عملی ارائه می دهند و نشان می دهند در این سیستمها میتوان از آنالیز بی جی اچ به عنوان یک معیار دقیق برای جذب آلاینده های نفتی استفاده کرد. این مطالعه گامی مهم به سوی توسعه روش های مقرون به صرفه و سازگار با محیط زیست برای پاکسازی آلودگی از آب با استفاده از مواد مزومتخلخل سبز است.

کلیدواژه ها:

بنتونیت ، چارکل ، آلاینده های نفتی ، تصفیه آب