بررسی خودتنظیمی انگیزش در دانشجویان هوشبری رفسنجان در سال ۱۴۰۳: یک گزارش کوتاه

زمینه و هدف: راه کار های خود تنظیمی انگیزش، راهبردهای آگاهانه ای هستند که فراگیران برای حفظ یا ارتقای انگیزش تحصیلی به کار می برند. این مطالعه با هدف تعیین سطح خودتنظیمی انگیزش در دانشجویان کارشناسی هوشبری رفسنجان انجام شد. مواد و روش ها: مطالعه توصیفی-مقطعی و سرشماری بود که پرسش نامه سه قسمتی شامل مشخصات دموگرافیک، پرسش نامه خودتنظیمی انگیزشی Norouzi و همکاران (۲۰۲۱) و سوالات محقق ساخته برای تعیین تمایل به یادگیری راه کار ها به کار رفت. تحلیل داده ها با آزمون t مستقل، آنالیز واریانس یک طرفه و ضریب همبستگی Pearson انجام شد. یافته ها: حجم نمونه ۳۴ نفر بود. زیرمقیاس های خودتنظیمی انگیزش ارتباط معناداری با وضعیت تاهل و سکونت نداشتند. بیشترین نمره به زیرمقیاس تنظیم ارزش تعلق داشت. میانگین نمره کل۹۱/۱۷±۷۳/۹۷ به دست آمد. نتیجه گیری: دانشجویان هوشبری به طور قابل توجهی از راه کار های خود تنظیمی انگیزش استفاده می کنند و تمایل به یادگیری بیشتر این راه کار ها دارند. پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی و مشاوره ای برای تقویت این راهبردها طراحی شود. واژه های کلیدی: خودتنظیمی انگیزش، فراانگیزش، دانشجوی هوشبری، رفسنجان ارجاع: شاکری گوکی م ح، تاج الدینی م، علیپور م، پیامی ر. بررسی خودتنظیمی انگیزش در دانشجویان هوشبری رفسنجان در سال ۱۴۰۳: یک گزارش کوتاه. مجله دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، سال ۱۴۰۴، دوره ۲۴، شماره ۷، صفحات: ۶۶۶-۶۵۹.

کلیدواژه ها:

Self-regulation of motivation ، Metamotivation ، Undergraduate anesthesia student ، Rafsanjan ، خودتنظیمی انگیزش ، فراانگیزش ، دانشجوی هوشبری ، رفسنجان