تطبیق اسناد بالادستی با نیازهای محلی مدارس
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 162
فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
MANAGEMENTCONF04_434
تاریخ نمایه سازی: 28 مهر 1404
چکیده مقاله:
در دهه های اخیر، نظام های آموزشی در سراسر جهان به سمت تمرکززدایی و بومی سازی سیاست های آموزشی حرکت کرده اند تا بتوانند میان اهداف کلان ملی و نیازهای واقعی مناطق و مدارس تعادل برقرار کنند. در نظام آموزش وپرورش ایران نیز اسناد بالادستی همچون سند تحول بنیادین آموزش وپرورش، نقشه جامع علمی کشور، سیاست های کلی علم و فناوری و برنامه های پنج ساله توسعه، چارچوبی جامع برای هدایت فرآیند تعلیم وتربیت فراهم آورده اند. با این حال، یکی از چالش های اساسی در اجرای این اسناد، فاصله میان محتوای آن ها و نیازها و اقتضائات محلی مدارس است.این مقاله مروری با هدف تبیین مفهوم تطبیق اسناد بالادستی با نیازهای محلی مدارس و بررسی ضرورت ها، موانع و پیامدهای آن انجام گرفته است. نتایج مرور متون علمی و پژوهش های انجام شده نشان می دهد که اجرای موفق اسناد کلان آموزشی در سطح مدرسه، تنها در صورتی ممکن است که سیاست گذاران و مدیران آموزشی، اصول مشارکت محلی، انعطاف پذیری برنامه ها و عدالت آموزشی را مدنظر قرار دهند. مدارس در مناطق مختلف کشور دارای ویژگی های متفاوتی از نظر فرهنگی، اقتصادی، جغرافیایی و انسانی هستند؛ از این رو، اجرای یکسان و غیرمنعطف برنامه های کلان، نه تنها به کاهش کیفیت یادگیری منجر می شود، بلکه ممکن است فاصله میان سیاست های رسمی و واقعیت میدانی را افزایش دهد.تطبیق اسناد بالادستی با نیازهای محلی به معنای بازتعریف سیاست ها در قالب اهداف خرد و برنامه های اجرایی متناسب با ظرفیت های منطقه ای است. این رویکرد، به مدارس امکان می دهد تا با حفظ چارچوب های ارزشی و راهبردی نظام آموزشی، راهکارهای نوآورانه و بومی برای تحقق اهداف ملی بیابند. از پیامدهای مثبت این تطبیق می توان به افزایش احساس مالکیت معلمان و مدیران نسبت به برنامه های آموزشی، تقویت انگیزه یادگیری دانش آموزان، بهبود ارتباط خانواده و مدرسه، و تحقق عدالت آموزشی در سطح مناطق محروم اشاره کرد.بنابراین، نتیجه مرور مطالعات نشان می دهد که سیاست گذاران آموزشی باید با ایجاد سازوکارهای بازخورد از مدارس، تمرکززدایی تصمیمات آموزشی، و تقویت ظرفیت های مدیریتی محلی، زمینه انطباق موثر اسناد بالادستی با نیازهای محلی را فراهم آورند. این امر می تواند به عنوان گامی اساسی در جهت ارتقای کارآمدی نظام آموزش وپرورش و حرکت به سوی توسعه پایدار آموزشی تلقی شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
معصومه توتونچی
کارشناسی روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد شهر سراب، ایران
مهناز جنگی زاده
کارشناسی آموزش ابتدایی، دانشگاه آزاد واحد ایذه، ایران
زهرا جنگی زاده
کارشناسی ارشد مشاوره،دانشگاه شهید رجایی تهران، ایران
شکوفه جنگی زاده
کارشناسی علوم تربیتی،دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران