تاثیر تیمارهای سیلیس نانوسیلیس و عناصر ضروری در کاهش اثرات تنش شوری بر گیاهان گندم

گندم یک محصول زراعی مهم در کل دنیاست. با توجه به گسترش تنش شوری در زمینه های زراعی، استفاده از روش های جدید ایمن، همسو با طبیعت و نیز فناوری نانو در جهت گسترش محصولات زراعی مقاوم به تنش از اهمیت ویژه ای برخوردار است. لذا در مطالعه حاضر به بررسی تاثیر تیمارهای سیلیس نانوسیلیس و عناصر ضروری بر تعدیل اثرات مضر تنش شوری بر روی گندم پرداخته شد. در پژوهش حاضر تاثیر تیمارهای آب مقطر (شاهد)، سیلیس (ppm ۱۰۰)، نانوسیلیس (ppm ۵۰۰) و عناصر ضروری (ppm ۱۰۰) بر عملکرد گندم تحت تاثیر تنش شوری ناشی از آب مقطر و ۱۰۰ میلی مولار کلرید سدیم در گلدان در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی بررسی شد. نتایج نشان داد که تنش شوری سبب کاهش معنی دار (۲۴%) میزان پروتئین در برگ گیاهان یک ماهه گندم شد. بیشترین میزان پروتئین در تیمار نانوسیلیس بدون تنش شوری و تقریبا ۶۳% بیشتر از گیاهان کنترل بود. میزان کلروفیل در پاسخ به تنش شوری کاهش یافت (۳۵%)، در حالیکه تیمارهای سیلیس، نانوسیلیس و عناصر ضروری بدون و با تنش شوری سبب افزایش معنی دار کلروفیل شدند. مقدار PI و Fv/Fm در تنش شوری کاهش یافت و بیشترین افزایش در تیمارهای سیلیس و نانوسیلیس مشاهده شد. تنش شوری موجب افزایش مقدار اسیدآمینه کل گردید و بیشترین مقدار افزایش (۵۹%) در گیاهان تحت تنش شوری و تیمار نانوسیلیس مشاهده شد. کمترین و بیشترین میزان افزایش DPPH به ترتیب در تنش شوری بدون تیمار و نانوسیلیس با تنش شوری بدست آمد. تنش شوری موجب کاهش میزان پروتئین، کلروفیل و فتوسنتز افزایش میزان اسید آمینه کل و ظرفیت آنتی اکسیدانی در گیاهان گندم شد. تیمارهای سیلیس، نانوسیلیس و عناصر ضروری موجب افزایش مقدار پروتئین، کلروفیل، بازده، فتوسنتز، اسیدآمینه کل و ظرفیت آنتی اکسیدانی و در نتیجه افزایش مقاومت گیاهان به تنش شوری شدند. بنابراین می توان نتیجه گیری نمود که تیمارهای صورت گرفته سبب کاهش شدت تنش در گندم و بهبود عملکرد فیزیولوژیکی گیاه شدند و موثرترین تیمار نانوسیلیس بود.

کلیدواژه ها:

ظرفیت آنتی اکسیدانی ، کودهای معدنی ، نانوسیلیس