مروری بر تنوع و کاربرد شاخصهای هوازدگی شیمیایی در خاکها

درجه هوازدگی و شرایط توسعه خاک معمولا با استفاده از شاخصهای هوازدگی شیمیایی مشخص می شود. این شاخصها برای کمی سازی تغییرات در ویژگی خاک و مواد سنگی در طول تکامل آنها طراحی شده اند. هدف این مطالعه ارائه یک دیدگاه کلی در زمینه تنوع و کاربرد شاخصهای هوازدگی شیمیایی رایج است. بر اساس نتایج به دست آمده از پژوهش های مختلف، یک شاخص هوازدگی شیمیایی باید شامل عناصر شیمیایی متداول در تجزیه و تحلیل خاک باشد. این امر برای کاربرد وسیع و مقایسه با سایر مطالعات مطلوب است. شاخصهای هوازدگی که منحصرا واجد متحرک ترین عناصر هستند ممکن است برای ارزیابی پروفایل ها یا بازه هایی که مراحل پیشرفته هوازدگی را نشان می دهند قابل استفاده نباشند. یک شاخص هوازدگی مفید باید برای طیف وسیعی از انواع سنگها قابل استفاده و مقادیری را برای مواد اصلی هوازده نشده ارائه دهد که از مقادیر مواد هوازده صرف نظر از نوع سنگ متمایز باشد. نسبت Ruxton نباید برای مواد هوازدگی ناهمگن اعمال شود. در حالی که WIP مناسب ترین شاخص تغییرات برای کاربرد سنگیهای هوازده ناهمگن فلسیک است. Vogt همچنین می تواند برای سنگ شسته شده از تمام عناصر قلیایی و قلیایی خاکی استفاده شود اما ممکن است نتایج مناسبی مانند WIP به همراه نداشته باشد. در حالت ایده آل، شاخص هوازدگی شیمیایی نباید هیچ عنصری را غیر متحرک فرض کند. در بهترین حالت، عناصری که کمترین تحرک را دارند باید در نظر گرفته شوند.

کلیدواژه ها:

اکسید آلومینیوم ، توسعه خاک ، شاخص هوازدگی ، عناصر متحرک