طرح اولیه پیکره بندی سامانه پایش اجرام فضایی کشور با بررسی مدلهای چیدمان سامانه

این مطالعه به تحلیل و طراحی معماری سامانههای پایش اجرام فضایی در ایران بر اساس مدلسازی ریاضی پرداخته است. سامانه های مورد بررسی شامل اپتیک، رادار و لیزر که توزیع آنها در کشورهای پیشرو بر اساس شاخصهایی مانند تعداد سامانههای پایش اجرام فضایی، مساحت کشورها و زیرساختهای فضایی ارزیابی شده است. سپس با استفاده از دادههای موجود و تطبیق آنها با نیازهای راهبردی کشور مدلی مفهومی برای طراحی شبکه پایشی ارائه شده است. مدل پیشنهادی شامل ۲۱ سامانه پایشی است که بر اساس تحلیلهای آماری، ۸ سامانه اپتیکی، ۵ سامانه راداری و ۸ سامانه لیزری، پیشنهاد شد. مکان یابی این سامانه ها با در نظر گرفتن ویژگیهای اتمسفری مانند بارش، آسمان صاف و ارتفاع مناسب از سطح زمین انجام شده است. بر اساس نتایج حاصل شده ترکیب مناسب سامانههای پایشی میتواند علاوه بر بهبود مدیریت زباله های فضایی و ترافیک، مداری در افزایش دقت شناسایی اجرام و تقویت امنیت ملی موثر باشد. همچنین این تحقیق گامی ابتدایی در راستای توسعه زیرساخت های پایش فضایی ایران و بومی سازی فناوریهای پایش اجرامی در کشور به شمار میرود.

کلیدواژه ها:

پایش اجرام فضایی ، مدل سازی آماری ، سامانه های رصد فضایی ، طراحی معماری و پیکره بندی