ورود
مقالات فارسیISIکنفرانسهاژورنالها

بنیان های سیاست خارجی عمان و جایگاه یابی منطقه ای در نظام منطقه ای خلیج فارس (۲۰۱۰-۲۰۲۳)

محل انتشار: فصلنامه مطالعات بنیادین و کاربردی جهان اسلام، دوره: 7، شماره: 2
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 129

فایل این مقاله در 29 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:
https://civilica.com/doc/2402622

شناسه ملی سند علمی:

JR_IIWFS-7-2_002

تاریخ نمایه سازی: 27 مهر 1404

چکیده مقاله:

معادلات منطقه ای در زیرسیستم خلیج فارس همواره اصلی ترین متغیر تعیین کننده در نظم و ثبات در خاورمیانه بوده و در این میان، نقش قدرت های منطقه ای همواره جزئی جدایی ناپذیر از این فرایند بوده است. کشور عمان اگرچه هیچ گاه در مقام قدرت منطقه ای ظاهر نشده اما در یک دهه اخیر الگوهایی از رفتار را در سیاست خارجی نمایانده که تردیدی در تلاش این سلطان نشین در جایگاه یابی منطقه ای باقی نمی گذارد. مقاله حاضر با هدف تبیین روندها و بنیان های سیاست خارجی عمان در تحقق این جایگاه یابی با طرح این پرسش که چه بسترهایی برای تحقق این هدف در سیاست خارجی مسقط وجود دارد؟ بر این نظر است عملکرد این کشور در سه حوزه تمایل، ظرفیت و پذیرش برای جایگاه یابی منطقه ای در حدود یک دهه گذشته زمینه را برای این ایفای نقش مهیا کرده است. این مقاله با بهره گیری از چارچوب مفهومی جایگاه یابی منطقه ای و روش علت کاوی در استنتاج دلایل و بسترهای این ایفای نقش به این نتیجه دست یافته است که عملکرد عمان در تلاش برای میانجی گری در بحران های منطقه ای، اتخاذ رویکرد میانه برای حل چالش های ساختاری، عملکرد غیرایدئولوژیک در مواجهه با مسائل منجر شده است تا ظرفیت و پذیرش منطقه ای این کشور ارتقا یافته و مسیر جایگاه یابی منطقه ای برای این کشور تسهیل شود.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

فرشاد آئینه دار

دانشجوی دکتری علوم سیاسی، گروه علوم سیاسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران.

فریبرز ارغوانی پیرسلامی

دانشیار روابط بین الملل، گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.

سیدجواد صالحی

دانشیار علوم سیاسی، گروه روابط بین الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • Akseki, E. (۲۰۱۰). Oman's foreign policy between ۱۹۷۰–۲۰۰۸ (Master's thesis, ...
  • Al Handhali, K. Y. (۲۰۱۹). National identity and its impact ...
  • Allen, C. H., & Rigsbee II, W. L. (۲۰۱۴). Oman ...
  • Al-Khalili, M. (۲۰۰۶). Oman's foreign policy: Foundations and practice (Sa'id ...
  • Baabood, A. (۲۰۱۶). Oman’s independent foreign policy. In the small ...
  • Baabood, A. (۲۰۱۷). Oman and the Gulf diplomatic crisis. In ...
  • Barth, F. (۱۹۸۳). Sohar: Culture and society in an Omani ...
  • Bahgat, G. (۲۰۰۸). Security in the Persian Gulf: Perils and ...
  • Biyouk, M., & Akraminia, M. (۲۰۲۱). Explaining the role of ...
  • Cafiero, G. (۲۰۱۶). Oman and Iran: Friends with many benefits. ...
  • Echague, A. (۲۰۱۵). Oman: The outlier. Policy Brief ...
  • Ghubash, H. (۲۰۱۴). Oman—The Islamic democratic tradition. Routledge ...
  • Goldman, A. (۲۰۱۶). Marine veteran held by Yemeni rebels since ...
  • Harré, R., Moghaddam, F., et al. (۲۰۰۹). Recent advances in ...
  • Hopwood, D. (۱۹۷۲). The Arabian Peninsula: Society and politics. Allen ...
  • Jones, J. (۲۰۱۴). Oman's quiet diplomacy. Norwegian Institute of International ...
  • Katzman, K., et al. (۲۰۰۸). Iraq: Regional perspectives and US ...
  • Katzman, K. (۲۰۱۷). Oman: Politics, security, and US policy. Congressional ...
  • Katzman, K. (۲۰۲۱). Oman: Politics, security, and US policy. Congressional ...
  • Keohane, R. O. (۱۹۶۹). Review: Lilliputians' dilemmas: Small states in ...
  • Kingah, S., & Quiliconi, C. (Eds.). (۲۰۱۶). Global and regional ...
  • Kechichian, J. A. (۱۹۹۵). Oman and the world: The emergence ...
  • Kéchichian, J. A. (۲۰۰۸). A vision of Oman: State of ...
  • Ladwig III, W. C. (۲۰۰۸). Supporting allies in counterinsurgency: Britain ...
  • Lefebvre, J. A. (۲۰۱۰). Oman's foreign policy in the twenty-first ...
  • Mahmoudi Lamooki, M., & Seraji, S. (۲۰۱۸). A survey of ...
  • Nasirzadeh, M., & Mohammadalipour, F. (۲۰۲۱). Identity and neutrality in ...
  • Nolte, D. (۲۰۱۰). How to compare regional powers: Analytical concepts ...
  • Office for the Preservation and Publication of the Works of ...
  • Peterson, J. E. (۲۰۰۴). Oman’s diverse society, Northern Oman. The ...
  • Phillips, A. (۲۰۱۵). Why the Iran deal is so huge ...
  • Rieger, R. (۲۰۱۳). The foreign policy of the Arab Gulf ...
  • Rozen, L. (۲۰۱۵). Inside the secret US-Iran diplomacy that sealed ...
  • Sherwood, L. (۲۰۱۷). Understanding Oman’s foreign policy. Foreign Policy Trends ...
  • Reinhart, T. (۲۰۱۱). Israel/Palestine: How to end the war of ...
  • Van Langenhove, L., et al. (۲۰۱۶a). Conceptualising regional leadership: The ...
  • Valeri, M. (۲۰۰۹). Oman: Politics and society in the Qaboos ...
  • Valeri, M. (۲۰۱۰). High visibility, low profile: The Shiʿa in ...
  • Van Langenhove, L., et al. (۲۰۱۶b). Global and regional leadership ...
  • Worrall, J. (۲۰۲۱). “Switzerland of Arabia”: Omani foreign policy and ...
  • Zolfaghari, M., et al. (۲۰۲۰). The Impact of Oman's Mediation ...
    • نمایش کامل مراجع