تاثیر رهبری تحول آفرین بر رفتارهای کاری نوآورانه با نقش میانجی انگیزش یادگیری و تعدیلگری پیچیدگی وظیفه و جو نوآورانه در وزارت میراث فرهنگی گردشگری و صنایع دستی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر رهبری تحول آفرین بر رفتارهای کاری نوآورانه با نقش میانجی انگیزش یادگیری و تعدیلگری پیچیدگی وظیفه و جو نوآورانه در وزارت میراث فرهنگی گردشگری و صنایع دستی انجام شده است. روش پژوهش با توجه به هدف، کاربردی و با توجه به گردآوری داده ها از نوع توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری شامل کارشناسان و مدیران وزارت میراث فرهنگی گردشگری و صنایع دستی به تعداد ۲۵۴۲ نفر بودند که با استفاده از روش تصادفی ساده، تعداد ۳۳۴ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات نیز از پرسشنامه افسر و عمرانی (۲۰۱۹) استفاده شده است. پایایی پرسشنامه با توجه محاسبه ضریب آلفای کرونباخ مورد تائید قرار گرفت که مقدار آن برای رهبری تحول آفرین ۷۹/۰، انگیزش یادگیری ۸۹/۰، پیچیدگی وظیفه ۸۳/۰ ، جو نوآورانه ۸۸/۰ و رفتارهای کاری نوآورانه ۸۲/۰ می باشد. برای تجزیه و تحلیل یافته ها از روش های آماری توصیفی و آمار استنباطی (مدل معادلات ساختاری) استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که رهبری تحول آفرین بر رفتارهای کاری نوآورانه و انگیزش یادگیری در وزارت میراث فرهنگی گردشگری و صنایع دستی تاثیر مثبت و معنی داری دارد؛ انگیزش یادگیری بر رفتارهای کاری نوآورانه در وزارت میراث فرهنگی گردشگری و صنایع دستی تاثیر مثبتی دارد؛ رهبری تحول آفرین بر رفتارهای کاری نوآورانه با نقش تعدیلگر پیچیدگی وظیفه و جو نوآورانه در وزارت میراث فرهنگی گردشگری و صنایع دستی تاثیر مثبت و معنی داری دارد؛ رهبری تحول آفرین بر انگیزش یادگیری با نقش تعدیلگر پیچیدگی وظیفه تاثیر معنی داری ندارد

کلیدواژه ها:

رهبری تحول آفرین ، رفتارهای کاری نوآورانه ، انگیزش یادگیری ، پیچیدگی وظیفه ، جو نوآورانه