بررسی تاثیر گسترش رهبری کوانتوم بر کارآفرینی با نقش میانجی قلمرو مربی گری

هدف پژوهش بررسی تاثیر گسترش رهبری کوانتوم بر کارآفرینی با نقش میانجی قلمرو مربی گری در سازمان عمران زاینده رود میباشد.

روش پژوهش: این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بوده و جامعه آماری آن شامل کلیه مدیران و کارمندان سازمان عمران زاینده رود در سال ۱۴۰۳ است(۲۱۶N=). حجم نمونه آماری پژوهش با استفاده از روش کوکران ۱۳۸ نفر محاسبه شد و از روش نمونه گیری تصادفی ساده برای انتخاب نمونه استفاده شد. ابزار اندازه گیری شامل سه پرسشنامه مدیریت کوانتوم برگرفته از عظیمی و رضوی (۱۳۹۳)، پرسشنامه مربی گری برگرفته از پارک و همکاران(۲۰۰۸) و پرسشنامه کارآفرینی بر گرفته از والکر و همکاران(۲۰۰۴) بود. مقادیر افا کرونباخ برای همه متغیرها بالای ۷/۰ بود که نشان از پایایی متناسب متغیرها بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS۲۶ و برای مدل سازی معادلات ساختاری و تحلیل مسیر از نرم افزار ۳PLS Smart استفاده شد.

یافته ها: تجزیه و تحلیل نتایج نشان داد که مدیریت کوانتوم بر کار آفرینی تاثیر مثبت و معناداری دارد. همچنین نتایج تاثیر مدیریت کوانتوم بر مربی گری را نیز پشتیبانی کرد.

نتبجه گیری: مدیریت کوانتوم به عنوان یک رویکرد نوین برای کارآفرینی در سازمان ها مطرح شود. این رویکرد از مبانی مکانیک کوانتومی برای بهبود فرآیندها، ایجاد نوآوری و مدیریت تغییرات بهره می برد.

کلیدواژه ها:

مدیریت کوانتوم ، مربی گری ، کارآفرینی