واکاوی ارتقاء یادگیری کودکان با تاکید بر زبان الگوی نوین طراحی فضای آموزشی برمبنای طبقه بندی نایر و فیلدینگ

دانسته است طراحی فضای آموزشی اهمیت به سزایی در شکوفایی حیات آگاهی کودکان دارد. بنابراین طراحی چنین فضایی، لازمه معرفت روانشناختی و شناخت اصولی نسبت به نیازهای واقعی کاربر کودک براساس علایق، ساختار سنی، رشد آگاهی و شکوفایی استعداد آنها و همچنین شکل دادن به نیازهای روحی، روانی و بعضا فیزیکی آنها باشند. نقش محیط و عوامل تاثیر گذار در دوران کودکی مهم و ضروری است؛ به گونه ای که فضاهای ناهماهنگ با نیازهای کاربر کودک و نیازهای آموزشی وی تاثیر نامطلوب را سال های سال به جای می گذارد و عوارض آن نیز در آینده مملکت نقش ایفا خواهد کرد. لذا هدف اصلی پژوهش حاضر ارتقاء کیفیت فضاهای آموزشی است که با تغییرکالبدی متغیرهای فضا ایفا کننده نقشی موثر در سلامت روحی- روانی کودکان در کنار سلامت جسمانی آنها می باشد. پژوهش از نوع بنیادی، ماهیت کیفی، روش توصیفی-تحلیلی و رویکرد تطبیقی انجام شده است؛ گردآوری اطلاعات پایه، مطالعه اسنادی- کتابخان ه ای با کمک مدارک، مقالات و کتب مرتبط با موضوع، اساس بیان، تحلیل، توصیف مطالب موجود در این مقاله را تشکیل می دهند. استنباط می شود که انعطاف و یکپارچگی فضایی و حذف عناصر محدودکننده کالبدی با ارائه راهکار های نوین طراحی که نقش متمایزی نسبت به دیگر مفاهیم مطروحه در طراحی فضاهای آموزشی دارد، عرضه شده تا علاوه بر ارتقاءکیفی در فرایند یادگیری در حوزه رفتاری و روانشناختی تاثیری متقابل، مشابهت و همپوشانی داشته باشد. بنابراین فضایی چندمنظوره مطابق با ویژگی های روان سالم انسانی بازآفرینی می شود؛ ضمن اینکه به پلکان به عنوان عنصر متحرک کالبدی ماهیت جدید داده شده وبه عنوان فضای نوین یادگیری اصالت داده شده است.

کلیدواژه ها:

سامانه متحرک کالبدی ، پلکان آموزشی ، ارتقاء ویژگی های روانشناختی ، ارتقاء یادگیری ، فضای پویا.