بررسی اثر فعالیت های گروهی، کار تیمی و توسعه مهارت های همدلی و همکاری در محیط آموزشی بر بهبود یادگیری مشارکتی

فعالیت های گروهی و کار تیمی به عنوان یکی از موثرترین روش ها در بهبود فرآیند یادگیری مشارکتی شناخته شده اند. ایجاد فرصت های همکاری میان دانش آموزان و دانشجویان باعث ارتقای تعاملات اجتماعی و تقویت مهارت های بین فردی می شود. این فعالیت ها نه تنها توانایی حل مسئله و تفکر انتقادی را در افراد پرورش می دهند، بلکه امکان تبادل ایده ها و تجربیات مختلف را نیز فراهم می کنند. در محیط های آموزشی، مشارکت فعالانه دانش آموزان در گروه ها باعث افزایش انگیزه و علاقه آن ها به یادگیری می شود. علاوه بر این، کار تیمی مهارت مدیریت زمان و مسئولیت پذیری را تقویت کرده و درک بهتر مفاهیم درسی را تسهیل می کند. مطالعات نشان داده اند که تعامل مستمر میان اعضای گروه، توانایی تحلیل و جمع بندی اطلاعات را افزایش می دهد. از سوی دیگر، فعالیت های گروهی می توانند به ایجاد حس تعلق و اعتماد در میان اعضا منجر شوند و محیطی مثبت برای یادگیری فراهم کنند. بنابراین، طراحی برنامه های آموزشی مبتنی بر کار تیمی نقش مهمی در ارتقای کیفیت یادگیری مشارکتی دارد.مهارت های همدلی و همکاری از دیگر عوامل کلیدی در موفقیت یادگیری مشارکتی محسوب می شوند. دانش آموزانی که توانایی همدلی با دیگران و درک دیدگاه های متفاوت را دارند، راحت تر در گروه ها مشارکت می کنند و یادگیری عمیق تری را تجربه می کنند. آموزش این مهارت ها موجب کاهش تعارضات، افزایش تعامل مثبت و تقویت فرهنگ همکاری در محیط آموزشی می شود. همدلی، علاوه بر ارتقای روابط میان فردی، توانایی حل مشکلات گروهی و تصمیم گیری مشترک را نیز بهبود می بخشد.

کلیدواژه ها:

فعالیت گروهی ، کار تیمی ، مهارت همدلی ، همکاری ، محیط آموزشی ، یادگیری مشارکتی