اهمیت عدالت در توزیع مکانی فضاهای سبز شهری

شهر مکانی با قابلیت های مختلف در عرصه های فرهنگی، اجتماعی، زیست محیطی و اقتصادی است که مفهوم آن بدون وجود فضای سبز، قابل تصور نیست. پیامدهای توسعه شهری و پیچیدگی معضلات زیست محیطی، موجودیت فضای سبز و گسترش آن را به عنوان ریه های تنفسی شهرها اجتناب ناپذیر کرده است. تبیین رابطه فضا و نابرابری اجتماعی در گرو فهم ماهیت فضاست، که دلالتی بر جدایی گزینی فضایی و میزان برخورداری متفاوت از سرانه های کاربری فضای سبز در سطح نواحی شهری است. اهمیت توزیع عادلانه فضاهای سبز شهری تا آن حد است که به عنوان یکی از شاخص های توسعه یافتگی جوامع مطرح بوده و نبود آن به معنی عدم وجود سلامت و تندرستی در شهرها تلقی می شود. لذا هدف این مطالعه مکان یابی فضاهای سبز شهری و توزیع عادلانه سرانه فضای سبز در بخش های مختلف شهرها می باشد. نتایج مطالعه صورت گرفته نشان می دهد که فضاهای سبز شهری اغلب دارای مکان گزینی بهینه نیستند و قدرت پاسخ گویی به نیاز شهروندان را ندارند، بر همین اساس لزوم توجه به عدالت فضایی در مکان یابی صحیح در جهت احداث پارک های جدید به شدت احساس می شود.

کلیدواژه ها:

فضای سبز شهری ، عدالت فضایی ، مکان یابی پارک شهری