ارزیابی تاثیرات آلودگی های صوتی و بویایی بر سلامت عمومی با رویکرد مدیریت محور ( مطالعه موردی: شهر تهران )

آلودگی های محیطی، به ویژه آلودگی های صوتی و بویایی، به طور فزاینده ای به یکی از چالش های اصلی در جوامع شهری تبدیل شده اند. این آلودگی ها تاثیرات منفی بر سلامت جسمی و روانی شهروندان دارند و موجب کاهش کیفیت زندگی می شوند. پژوهش حاضر به بررسی اثرات آلودگی صوتی و بویایی بر سلامت عمومی در شهر تهران می پردازد. هدف این مطالعه تحلیل تاثیرات این دو نوع آلودگی بر کیفیت زندگی ساکنان تهران و شناسایی عوامل موثر بر شدت این آلودگی هاست. روش شناسی تحقیق شامل استفاده از روش های اسنادی، کتابخانه ای و میدانی است. در این راستا، داده هایی از منابع مختلف آلودگی در تهران جمع آوری شده و از طریق ابزارهای نظرسنجی و مصاحبه های میدانی با شهروندان، اطلاعات مربوط به تاثیرات این آلودگی ها بر سلامت روانی و فیزیکی افراد مورد تحلیل قرار گرفته است. همچنین، تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهای آماری انجام شده است. یافته ها نشان می دهند که آلودگی صوتی موجب افزایش استرس، اضطراب و اختلالات خواب در ساکنان مناطق مختلف تهران شده است. همچنین، آلودگی بویایی به مشکلات تنفسی، نارضایتی عمومی و کاهش کیفیت زندگی منجر می شود. اثرات هم افزای این دو نوع آلودگی در مناطق پرجمعیت و صنعتی تهران بیشتر مشاهده شده است. نتیجه گیری این تحقیق بیانگر این است که برای بهبود کیفیت زندگی شهری و کاهش آثار منفی آلودگی ها، باید سیاست های موثری برای مدیریت و کاهش آلودگی های صوتی و بویایی در تهران تدوین شود. در این راستا، پیشنهاداتی برای کاهش منابع آلودگی، افزایش آگاهی عمومی و توسعه زیرساخت های شهری پایدار ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

آلودگی صوتی ، آلودگی بویایی ، سلامت عمومی ، کیفیت زندگی ، شهر تهران