رشد ذرات هواویزهای جو شهری در اثر جذب رطوبت واثر آن بر دید افقی

اندازه، ترکیب شیمیایی و غلظت هواویزها به طور قابل ملاحظه ای بر روی دید افقی تاثیر می گذارند. دید افقی می تواند به دلیل پراکندگی و جذب نور مرئی توسط ذرات و گازهای موجود در جو کاهش یابد. هواویزها تنها عامل تعیین کننده دید افقی در جو نیستند. عوامل هواشناسی به ویژه رطوبت نسبی نیز به طور مستقیم و غیرمستقیم در کاهش دید افقی تاثیر می گذارند. افزایش رطوبت نسبی، به طور قابل توجهی اندازه ذرات نم گیر را بزرگ می کند، بنابراین سطح مقطع پراکندگی را افزایش یافته و در نتیجه دید افقی را کاهش می دهد. در برخی موارد، تغییرات در دید افقی عمدتا توسط غلظت ۲.۵PM و ۱۰PM تعیین می شود؛ بنابراین دید افقی می تواند به خوبی سطح کیفیت هوا را نشان دهد. در مقابل، در مواردی که رطوبت نسبی بر تغییرات دید غالب است، دید افقی ممکن است نماینده خوبی برای کیفیت هوا نباشد. بنابراین، دید افقی به طور کلی تحت تاثیر عوامل انسانی و طبیعی است. غلظت ذرات معلق و رطوبت نسبی، به عنوان عوامل انسانی و طبیعی پیشرو با سهم نسبی خود در تغییر دید افقی موثر هستند. رابطه بین غلظت ۲.۵PM و دید افقی با توجه به رطوبت نسبی متفاوت است و نیاز به بررسی دارد.

کلیدواژه ها:

دید افقی ، رطوبت نسبی ، غلظت هواویزها ، رشد نسبی حجمی ، تهران