بررسی روند تغییرات خشکسالی در جنوب غرب ایران با استفاده از روشهای آماری پارامتریک و ناپارامتریک

خشکسالی یکی از بلایای طبیعی می باشد که خسارات زیادی به زندگی انسان و اکوسیستم های طبیعی وارد می آورد. تاثیر تدریجی خشکسالی طی یک دوره نسبتا طولانی، احتمال وقوع آن در هر منطقه با هر شرایط اقلیمی، عدم امکان تعیین دقیق زمان شروع و خاتمه آن از عواملی است که خشکسالی را از سایر بلایای طبیعی متمایز می کند. تغییر روند خشکسالی بر شدت و ضعف اثرگذاری آن موثر می باشد. لذا در این مطالعه به بررسی روند تغییرات شدت خشکسالی سالانه بر مبنای شاخص خشکسالی SPI و با استفاده از روشهای آماری پارامتریک و ناپارامتریک در بازه زمانی ۱۹۶۷ تا ۲۰۲۱ در ۶ ایستگاه در جنوب غرب ایران پرداخته شد. نتایج آزمون نرمال بودن سری داده ها بر اساس روش کولموگروف-اسمیرنوف نشان داد که سری داده های SPI در ایستگاه های بندرعباس، بندرلنگه و کرمان نرمال در سطح ۵ و در ایستگاه های فسا، بوشهر و شیراز غیر نرمال می باشد. همچنین نتایج روند تغییرات خشکسالی نشان داد که بر اساس آزمون پارامتریک پیرسون و همچنین آزمون ناپارامتریک اسپیرمن در تمام ایستگاه های مورد بررسی، شدت خشکسالی روندی تشدید شونده دارند، اما فقط در ایستگاه کرمان روند تغییرات در سطح ۱% معنادار می باشد و در دیگر ایستگاه ها روند تغییرات از نظر آماری غیر معنادار می باشد.

کلیدواژه ها:

خشکسالی ، SPI ، ایران ، روند تغییرات ، پارامتریک و ناپارامتریک