مرور برخی از مهمترین اندیشههای اقتصادی در ارتباط با منابع طبیعی و محیط زیست

نظریه های اقتصادی مختلفی درباره منابع طبیعی و محیط زیست وجود دارد که به دو دسته بدبینانه و خوشبینانه تقسیم میشوند. در این مقاله با ارائه نظریه های اقتصادی اندیشمندان ضمن رعایت تقدم، زمانی به نقد نظریه های آنها و تقابل نظریه های اقتصاددانان بدبین و خوشبین پرداخته شده. مالتوس با تاکید بر رشد جمعیت و محدودیت منابع، بحرانهای غذایی را پیش بینی کرد اما پیشرفت تکنولوژی برخی پیشبینیهای او را تعدیل نمود. ریکاردو با مفهوم 'رانت زمین' نشان داد که کمیابی منابع طبیعی بر توزیع درآمد تاثیر میگذارد. جان استوارت میل نقش فناوری در افزایش بهره وری و ضرورت توزیع عادلانه منابع را برجسته کرد. استانلی جونز هشدار داد که مصرف بی رویه منابعی مانند زغال سنگ میتواند رشد اقتصادی را متوقف کند. پیگو با معرفی مالیات پیگویی راهکارهایی برای کاهش اثرات منفی زیست محیطی ارائه داد. بولدینگ زمین را به یک سفینه بسته تشبیه کرد که آلودگی در آن انباشته میشود و بر مدیریت پایدار تاکید نمود. کوز با تمرکز بر حقوق مالکیت راه حلهای مبتنی بر مذاکره را برای حل مشکلات محیط زیستی پیشنهاد کرد. هاردین در نظریه تراژدی منابع مشترک نشان داد که منابع بدون قوانین نظارتی به دلیل استفاده بی رویه نابود میشوند. اقتصاددانان خوشبین مانند مادوکس و بیکرمن با تکیه بر جایگزینی منابع و پیشرفت فناوری، آینده ای امیدوار کننده ترسیم کردند. این نظریه ها در کنار هم چارچوبی برای سیاست گذاری پایدار در مدیریت منابع طبیعی و محیط زیست ارائه میدهند.

کلیدواژه ها:

تراژدی منابع مشترک ، رانت ، زمین ، مالیات ، پیگویی منابع طبیعی ، نظریه های اقتصادی