نقش بقایای گیاهی و کودهای زیستی در انتقال ماده خشک سیب زمینی در کشاورزی فشرده

هدف این مطالعه بررسی اهمیت کودهای زیستی و بقایای گیاهی در افزایش انتقال ماده خشک سیب زمینی در سیستمهای کشاورزی فشرده، با تاکید بر نقش آنها در بهبود کیفیت، خاک حاصلخیزی و بهره وری محصول در عین کاهش اتکا به نهاده های شیمیایی است. این تحقیق از یک رویکرد جامع استفاده می کند که شیوه های کشاورزی مدرن و پایدار را ادغام می کند. این شامل مدیریت موثر منابع طبیعی، توسعه فناوری های نوآورانه، برنامه های آموزشی کشاورزان و سیاست گذاری آگاهانه برای ترویج شیوه های کشاورزی پایدار است. یافته ها نشان می دهد که استفاده استراتژیک از کودهای زیستی و بقایای گیاهی منجر به بهبود سلامت خاک و تعادل مواد مغذی می شود که برای سلامت ریشه و عملکرد بهینه سیب زمینی بسیار مهم است. این مطالعه بر ضرورت تلاش های هماهنگ میان بخش های مختلف کشاورزی و ذینفعان برای رسیدگی به چالش های موجود تاکید می کند. این تحقیق با ارائه بینشی در مورد استفاده موثر از کودهای زیستی و بقایای گیاهی به درک توسعه کشاورزی پایدار کمک می کند. این بر اهمیت ابتکارات مشترک برای دستیابی به پایداری زیست محیطی و امنیت غذایی در کشاورزی فشرده تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

بقایای محصول ، عملکرد سیب زمینی ، کودهای زیستی ، کیفیت خاک