تولید چسب جراحی مقاوم به آب با استفاده از آنزیمهای کرمهای پرتار

تولید چسبهای جراحی مقاوم در برابر آب و قابل استفاده در محیطهای مرطوب داخلی بدن، یکی از چالشهای اساسی در پزشکی مدرن است. در این تحقیق یک سامانه چسب زیستی دو جزئی با الهام از سازوکار چسبندگی کرمهای دریایی پرتار طراحی شده است. این چسب شامل ترکیبی از پلیمر زیست سازگار، DOPA و آنزیم Tyrosinase است که در زمان استفاده فعال می شود. نوآوری اصلی پژوهش بهره گیری مستقیم از آنزیم Tyrosinase به عنوان عامل فعال کننده در محل است که برخلاف روشهای رایج نیاز به نور یا محرک خارجی ندارد. این ویژگی علاوه بر تسریع فرآیند، گیرش موجب افزایش ایمنی زیست سازگاری و سازگاری با محیطهای فیزیولوژیکی می شود. داده های شبیه سازی شده نشان می دهد که این چسب در شرایط مرطوب دارای قدرت چسبندگی ۱.۸-۲.۵ مگاپاسکال بوده و از بسیاری از چسبهای رایج پزشکی عملکرد بهتری دارد. این سیستم زیستی، کاربردهای گسترده ای در جراحی های داخلی، ترمیم زخم و اتصال بافتها در حضور خون و مایعات بدن خواهد داشت.

کلیدواژه ها:

کرمهای حلقوی ، چسب ، آنزیم تیروزین ، DOPA