تحلیل مولکولی تنوع ژنتیکی برخی از رقمهای بومی انگور تاکستان با استفاده از مارکرهای مولکولی SSR

در این تحقیق ۲۵ ژنوتیپ انگور از نواحی مختلف شهرستان تاکستان با استفاده از هشت جفت آغازگر ریزماهواره مورد ارزیابی قرار گرفتند. تعداد آلل تکثیری در هر جایگاه از سه (VVS۱) و VVMD۲۵) تا نه (VVS۳) و VVMD۶) متغیر بود. درصد چندشکلی با میانگین ۷۱/۸ درصد از ۵۸/۵ درصد برای آغازگر VVS۲ با کمترین درصد چندشکلی تا ۷۸/۸ درصد در آغازگر VVMD۲۵ با بیشترین درصد چندشکلی متغیر بود. میزان اطلاعات چند شکلی (PIC) برای نشانگرهای مورد بررسی بین ۰/۵۰ تا ۰/۸۷ با میانگین ۰/۶۹ بود که بیشترین مقدار به ه نشانگر VVMD۲۵ و کمترین آن به نشانگر VVS۳ تعلق داشت. از نظر تنوع ژنی (H)، دو نشانگر VVS۳ و VVMD۲۵ به ترتیب با کمترین (۰/۵۰) و بیشترین (۰/۸۷) مقدار را داشتند. تجزیه خوشه ای بر اساس ضریب تشابه جاکارد و الگوریتم UPGMA ژنوتیپها را به پنج گروه منتسب کرد. با توجه به نتایج چندین ژنوتیپ با نامگذاری مشابه با وجود تشابه در نامگذاری در گروههای مختلفی قرار گرفتند در این تحقیق از سری نشانگرهای VVS نیز در کنار سری نشانگرهای VVMD استفاده گردید و نتایج نشان داد که این سری نشانگرهای ریزماهواره مربوط به انگور همانند اغلب نشانگرهای سری VVMD کارآیی لازم را از نظر میزان قدرت تفکیک و میزان چندشکلی برای مطالعه ارقام انگور دارا میباشند.

کلیدواژه ها:

انگور ، تنوع ژنتیکی ، نشانگر ریزماهواره ، تجزیه خوشه ای