بررسی اثر بخشی درمان شناختی رفتاری بر خود زشت انگاری و شرم از بدن و کمال گرایی دانش آموزان دختر متوسطه اول دارای اضطراب اجتماعی

درمان شناختی-رفتاری (CBT) تاثیر قابل توجهی بر کاهش خودزشت انگاری، شرم از بدن و کمال گرایی در دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول با اضطراب اجتماعی دارد. مطالعات نشان می دهد این روش درمانی با هدف قرار دادن الگوهای فکری تحریف شده و باورهای منفی درباره ظاهر جسمانی، به کاهش نارضایتی از بدن و بهبود تصویر ذهنی از خود کمک می کند. تکنیک های CBT مانند بازسازی شناختی به دانش آموزان می آموزد که معیارهای غیرواقع بینانه کمال گرایی را شناسایی و تعدیل کنند. همچنین، مواجهه سازی تدریجی با موقعیت های اجتماعی ترس آور، اضطراب مرتبط با ظاهر جسمانی را کاهش می دهد. پژوهش ها حاکی از آن است که پس از ۱۲ جلسه درمان شناختی-رفتاری، میزان خودزشت انگاری و شرم از بدن به طور معناداری کاهش یافته و انعطاف پذیری روان شناختی افزایش می یابد. این درمان به ویژه برای نوجوانان که در مرحله حساس شکل گیری هویت قرار دارند، موثر است. CBT با تقویت مهارت های مقابله ای و تنظیم هیجانی، ابزارهای لازم برای مقابله با فشارهای اجتماعی مرتبط با استانداردهای زیبایی غیرواقعی را در اختیار دانش آموزان قرار می دهد. نتایج نشان می دهد این روش درمانی نه تنها علائم اضطراب اجتماعی را کاهش می دهد، بلکه بهبود پایدار در نگرش به بدن و کاهش کمال گرایی ناسالم را به همراه دارد.

کلیدواژه ها:

اختلال اضطراب اجتماعی ، خودزشت انگاری ، شرم از بدن ، کمال گرایی ، درمان شناختی- رفتاری