مقایسه اثربخشی آموزش حضوری و مجازی در یادگیری دانش آموزان ابتدایی

آموزش در دوره ابتدایی به عنوان نخستین و بنیادی ترین مرحله از فرآیند یادگیری رسمی، نقشی حیاتی در شکل گیری مهارت های شناختی، اجتماعی و عاطفی دانش آموزان ایفا می کند. در سال های اخیر، با گسترش فناوری های نوین و تجربه جهانی ناشی از همه گیری کرونا، استفاده از آموزش مجازی در کنار آموزش حضوری به موضوعی مهم در سیاست گذاری های آموزشی تبدیل شده است. پژوهش حاضر با هدف مقایسه میزان اثربخشی آموزش حضوری و مجازی در یادگیری دانش آموزان ابتدایی انجام شده است تا ضمن شناسایی نقاط قوت و ضعف هر روش، راهکارهایی برای بهبود کیفیت آموزش در این مقطع ارائه شود. روش تحقیق به کاررفته در این مطالعه، کیفی و توصیفی-تحلیلی است که داده های آن به صورت کتابخانه ای و با بهره گیری از پایگاه های معتبر داخلی مانند سیویلیکا، SID، نورمگز و مگ ایران و همچنین موتور جستجوی علمی Google Scholar گردآوری شده است. برای این منظور، مقالات، پایان نامه ها و نتایج همایش های علمی مرتبط در سال های اخیر بررسی و تحلیل محتوایی شدند. نتایج این تحقیق نشان می دهد که آموزش حضوری با فراهم سازی تعامل مستقیم بین معلم و دانش آموز، امکان ارائه بازخورد فوری و ایجاد فضای اجتماعی فعال، تاثیر بسزایی در یادگیری عمیق و انگیزه تحصیلی دانش آموزان ابتدایی دارد. در مقابل، آموزش مجازی با انعطاف پذیری زمانی و مکانی، فرصت دسترسی به منابع متنوع و توسعه مهارت های فناوری را فراهم می کند، اما در صورت نبود زیرساخت مناسب، محتوای تعاملی و حمایت خانواده، نمی تواند جایگزینی کامل برای آموزش حضوری باشد. بر اساس یافته های این مطالعه، طراحی مدل های ترکیبی و بهره گیری هم زمان از مزایای هر دو شیوه، بهترین راهکار برای ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان ابتدایی در شرایط متغیر دنیای امروز است.

کلیدواژه ها:

آموزش حضوری ، آموزش مجازی ، یادگیری دانش آموزان ابتدایی ، مدل ترکیبی