حکمرانی، رهبری و فناوری: چارچوبی یکپارچه برای استقرار پایدار عامل های هوشمند در سازمان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 147

فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ICMHSR21_058

تاریخ نمایه سازی: 23 مهر 1404

چکیده مقاله:

تا سال ۲۰۲۵، «عامل های هوشمند» (AI Agents) به عنوان سامانه های نرم افزاری خودمختاری که محیط را ادراک می کنند، تصمیم می گیرند و برای تحقق اهداف سازمانی اقدام می کنند، در خط مقدم پژوهش مدیریتی قرار گرفته اند. پیمایش های کنفرانس AMCIS نشان می دهد سازمان ها در حال گذار از استفاده صرف «کوپایلوت ها» به سوی معماری های کاملا عامل محور هستند و گزارش های صنعتی حاکی از آن است که بیش از ۴۰٪ شرکت های پیشرو دست کم ۱۰۰ نمونه اولیه عامل را طراحی کرده اند. هم زمان، موج ابرخودکارسازی (Hyper-automation) نوید کاهش زمان چرخه فرایندها تا ۹۰٪ و صرفه جویی قابل توجه هزینه را می دهد. فراتر از اتوماسیون، مدل های مولد در نقش «موتور تصمیم سازی» دقت تحلیل و شخصی سازی توصیه ها را در رشته های بهداشت، حقوق و مالی به طور معنی داری ارتقا داده اند. مطالعات اقتصادسنجی نشان می دهد دسترسی به پیشنهادهای مبتنی بر هوش مصنوعی مولد، بهره وری کارکنان پشتیبانی را به طور متوسط ۱۴٪ افزایش داده و مزایای بیشتری برای سطوح مهارتی پایین فراهم کرده است. با وجود این مزایا، ریسک های حاکمیتی پررنگ شده اند. پژوهش های اخیر هشدار می دهند «قانون هوش مصنوعی اتحادیه اروپا» (EU AI Act) لایه های تازه ای از مسئولیت را بر مدیران ارشد داده و انطباق تحمیل می کند، در حالی که تحلیل های حقوقی تاکید دارد نقش های کلاسیک حاکمیت شرکتی، از هیئت مدیره تا مدیر ریسک، باید برای ارزیابی پیوسته عامل های پرخطر بازتعریف شوند. ادبیات رهبری نیز نشان می دهد سبک های تحول آفرین و اخلاقی، پیش بینی کننده موفقیت همکاری انسان–عامل اند. برای مقیاس پذیری آینده، چارچوب های وب ۴.۰ بر تعامل غیرمتمرکز، لجر توزیع شده و حاکمیت شفاف عامل ها تاکید می کنند. در نتیجه، این مقاله استدلال می کند که بهره گیری پایدار از عامل های هوشمند مستلزم یک چارچوب یکپارچه مبتنی بر سه ستون است: (۱) معماری ابرخودکار ایمن و منعطف به عنوان زیرساخت فناورانه، (۲) حکمرانی داده و انطباق ریسک محور با الهام از AI Act به عنوان چارچوب نظارتی، و (۳) رهبری تطبیقی برای پرورش تیم های هیبریدی انسان و عامل به عنوان توانمندساز فرهنگی. تلاقی این مولفه ها می تواند شکاف میان تصمیم سازی و اجرا را ببندد و سودآوری سازمانی را در دهه حاضر شتاب بخشد.

کلیدواژه ها:

عامل های هوشمند ، ابرخودکارسازی ، حکمرانی هوش مصنوعی ، قانون هوش مصنوعی اتحادیه اروپا ، رهبری تحول آفرین ، همکاری انسان و عامل

نویسندگان

امین نجفقلی زاده

دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت کسب وکار دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.

توحید سیف الله زاده سرای

دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت کسب وکار دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.