ارتباط کرامت انسانی و اهداف مجازات ها در حقوق کیفری
محل انتشار: فصلنامه تمدن حقوقی، دوره: 8، شماره: 25
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 83
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_PZHF-8-25_007
تاریخ نمایه سازی: 22 مهر 1404
چکیده مقاله:
کرامت ذاتی انسان به نوع شرافت و حیثیتی گفته می شود که تمام انسان ها به جهت داشتن توانایی تعقل، تفکر، قدرت انتخاب، آزادی اراده، اختیار و وجهه و نفخه الهی به طور فطری و یکسان از آن برخوردارند. این نوع کرامت، امر ذاتی و غیرقابل انفکاک از انسان بوده و برخلاف آن چه که برخی فلاسفه و اندیشمندان معتقدند چیزی نیست که با ارتکاب جرم و جنایت علیه خود یا دیگران زائل شود. کرامت ذاتی بشر که در مقابل کرامت اکتسابی است، در نظام بین الملل حقوق بشر و اسناد بین المللی دارای آن چنان اهمیتی است که پایه و اساس حقوق، امتیازات و تکالیف انسانی شناخته می شود، تا آن جا که حتی تحقق ارزش هایی چون عدالت، آزادی و برابری بدون آن ممکن نیست. این پژوهش که با روش توصیفی-تحلیلی انجام شده نشان داد که کرامت انسانی در شکل گیری، اصلاح، تغییر، تفسیر، توجیه، مشروعیت یا عدم مشروعیت مجازات های کیفری نقش اساسی دارد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
امیرحسن ابوالحسنی
دکتری حقوق کیفری و جرم شناسی، مدرس دانشگاه تابناک، لامرد، ایران (نویسنده مسئول)
ستار فخرایی
دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق کیفری و جرم شناسی، دانشگاه تابناک، لامرد، ایران
زینب قادری
دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق کیفری و جرم شناسی، دانشگاه تابناک، لامرد، ایران