ارتباط کرامت انسانی و اهداف مجازات ها در حقوق کیفری

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 83

نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_PZHF-8-25_007

تاریخ نمایه سازی: 22 مهر 1404

چکیده مقاله:

کرامت ذاتی انسان به  نوع شرافت و حیثیتی گفته می شود که تمام انسان ها به جهت داشتن توانایی تعقل، تفکر، قدرت انتخاب، آزادی اراده، اختیار و وجهه و نفخه الهی به طور فطری و یکسان از آن برخوردارند. این نوع کرامت، امر ذاتی و غیرقابل انفکاک از انسان بوده و برخلاف آن چه که برخی فلاسفه و اندیشمندان معتقدند چیزی نیست که با ارتکاب جرم و جنایت علیه خود یا دیگران زائل شود. کرامت ذاتی بشر که در مقابل کرامت اکتسابی است، در نظام بین الملل حقوق بشر و اسناد بین المللی دارای آن چنان اهمیتی است که پایه و اساس حقوق، امتیازات و تکالیف انسانی شناخته می شود، تا آن جا که حتی تحقق ارزش هایی چون عدالت، آزادی و برابری بدون آن ممکن نیست. این پژوهش که با روش توصیفی-تحلیلی انجام شده نشان داد که کرامت انسانی در شکل گیری، اصلاح، تغییر، تفسیر، توجیه، مشروعیت یا عدم مشروعیت مجازات های کیفری نقش اساسی دارد.

نویسندگان

امیرحسن ابوالحسنی

دکتری حقوق کیفری و جرم شناسی، مدرس دانشگاه تابناک، لامرد، ایران (نویسنده مسئول)

ستار فخرایی

دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق کیفری و جرم شناسی، دانشگاه تابناک، لامرد، ایران

زینب قادری

دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق کیفری و جرم شناسی، دانشگاه تابناک، لامرد، ایران