چگونه توانستم وابستگی شدید و اضطراب جدایی از والدین را در دانش آموزان ابتدایی کاهش دهم؟

اضطراب جدایی و وابستگی شدید به والدین یکی از چالش های رایج در میان دانش آموزان ابتدایی، به ویژه در سال های ابتدایی ورود به مدرسه است. این مشکل می تواند بر حضور مستمر، تمرکز، یادگیری و تعامل اجتماعی دانش آموزان اثر منفی بگذارد. اهمیت این موضوع زمانی برای من برجسته شد که مشاهده کردم چند نفر از دانش آموزان کلاس به سختی از والدین خود جدا می شوند و با گریه، بی قراری و عدم تمرکز در کلاس حاضر می شوند. به همین دلیل تصمیم گرفتم در قالب یک پژوهش از نوع اقدام پژوهی به بررسی این مشکل بپردازم. برای گردآوری اطلاعات از روش های مشاهده مستقیم، گفت وگو با والدین، همکاران و مشاور مدرسه و نیز بررسی رفتارهای دانش آموزان استفاده کردم. هدف این پژوهش، یافتن راهکارهایی عملی برای کاهش اضطراب جدایی و کمک به افزایش آرامش و سازگاری دانش آموزان با محیط مدرسه بود. نتایج نشان داد که با ایجاد ارتباط عاطفی مثبت میان معلم و دانش آموز، تقویت اعتمادبه نفس، مشارکت والدین در فرآیند تربیتی، استفاده از بازی های گروهی و فراهم سازی محیطی امن و حمایت گرانه در کلاس، می توان به کاهش وابستگی شدید و اضطراب جدایی در دانش آموزان کمک شایانی کرد.

کلیدواژه ها:

: اضطراب جدایی ، وابستگی به والدین ، دانش آموزان ابتدایی ، اقدام پژوهی ، اعتماد به نفس ، مشارکت والدین ، بازی درمانی ، سازگاری اجتماعی ، ارتباط عاطفی معلم و دانش آموز ، روش مشاهده و مصاحبه.