نقش رس گیری در فرآیند جدایش مغناطیسی در کارخانه اسمالون ۲ در مجتمع معدنی اسمالون
محل انتشار: چهارمین کنفرانس ملی فناوری های معدنکاری ایران
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 164
فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
IMT04_085
تاریخ نمایه سازی: 21 مهر 1404
چکیده مقاله:
کانسار پلاسری اسمالون از جمله بزرگترین ذخایر آهن پلاسری در محدوده استان یزد می باشد. در این مجموعه خوراک پلاسری با عیار ۱۰ تا ۱۲ درصد آهن پس از استخراج در واحدهای پیش فرآوری به کارخانه اسمالون ۲ ارسال می گردد محصول واحد پیش فرآوری که خوراک ورودی به کارخانه را تشکیل میدهد بین ۴۰ تا ۴۵ درصد می باشد. بار ورودی ۰-۳۰ میلیمتر پس از خردایش در آسیای اول تا حدود ۲۰۰ میکرون خرد می شود خروجی آسیای ۱ وارد جداکننده مغناطیسی اول با شدت ۱۸۰۰ گوس می گردد باطله این جداکننده با عیار کمتر از ۱۲ به تیکنر و واحد رمقگیری جهت بازیافت آهن راه یافته به باطله می شود و کنسانتره آن وارد سیکلون رس گیری می شود. سرریز سیکلون که عمدتا حاوی کانیهای رسی است از مدار خارج و ته ریز آن جهت خردایش مجدد وارد آسیای ۲ می گردد. خروجی آسیای ۲ با دانه بندب حدود ۵۰ میکرون بر مبنای (D۸۰ وارد جداکننده مغناطیسی اول می گردد. کنسانتره این واحد پس از عبور از ۳ جداکننده دیگر با شدت ۱۱۰۰ گوس وارد مدار فیلتراسیون می شود و در نهایت کنسانتره نهایی با رطوبت حدود %۱۱ وارد انبار کنسانتره می شود نتیجه این تحقیق نشان داده است که با رس گیری از خوراک مدار فرآوری ضمن افزایش ظرفیت بار ورودی تا حدود %۴۰ عیار کنسانتره تولیدی نیز همواره بالا ۶۴ ٪ بوده است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
ناص نورمندی پور
مدیر عامل مجتمع اسمالون
محسن براتی
مدیر تولید مجتمع اسمالون
خداکرم غریبی
مشاور مجتمع اسمالون
حمید یوسفی
کارشناس تولید کارخانه اسمالون ۲