اثربخشی درمان فعال سازی رفتاری بر سبک های مقابله ای و بهزیستی روانی دانش آموزان دختر بد سرپرست شهر تبریز

سلامت روانی نوجوانان به عنوان یکی از شاخصهای کلیدی توسعه پایدار جوامع همواره مورد توجه پژوهشگران و سیاست گذاران حوزه سلامت بوده است. نوجوانان بدسرپرست به دلیل شرایط خاص زندگی در معرض خطرات بیشتری برای اختلالات روانی قرار دارند و نیازمند توجه ویژه ای هستند. بدسرپرستی به عنوان یک پدیده اجتماعی-روانی شرایطی را فراهم می کند که در آن نوجوانان از حمایت عاطفی اجتماعی و اقتصادی کافی محروم می مانند و این امر می تواند پیامدهای نامطلوبی بر عملکرد روانی-اجتماعی آنها در کوتاه مدت و بلندمدت داشته باشد. بر اساس نظریه دلبستگی، رابطه امن و حمایتگر بین کودک و مراقبان اصلی پایه های رشد عاطفی و اجتماعی سالم را شکل می دهد. تحقیقات متعدد نشان داده اند که محیط خانواده ایمن و حمایتگر نقش تعیین کننده ای در شکل گیری امنیت عاطفی، احساس تعلق و یکپارچگی اجتماعی نوجوانان دارد. از این رو، اختلال در این روابط می تواند به عنوان یک عامل خطر برای بروز مشکلات روانی متعدد عمل کند. تحقیقات طولی نشان داده اند که تجربه بدسرپرستی در دوران کودکی و نوجوانی می تواند پیامدهای ماندگاری بر سلامت روانی بزرگسالی داشته باشد. افرادی که در کودکی تحت بدسرپرستی قرار گرفته اند در بزرگسالی علائم اضطراب و پریشانی روانی بیشتری را گزارش می کنند. این یافته ها اهمیت مداخلات زودهنگام و هدفمند برای این جمعیت آسیب پذیر را برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

فعال سازی ، رفتاری ، سبک های مقابله ای ، بهزیستی روانی ، بد سرپرست