بررسی شیوه های آموزش مهارت مدیریت زمان به دانش آموزان

مدیریت زمان یکی از مهارت های کلیدی زندگی و یادگیری موثر است که نقش مهمی در موفقیت تحصیلی و رشد روانی دانش آموزان دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی شیوه های آموزش مهارت مدیریت زمان به دانش آموزان و تاثیر آن بر عملکرد تحصیلی، کاهش اضطراب و افزایش خودنظمی انجام شد. جامعه آماری این پژوهش شامل دانش آموزان پایه متوسطه دوم مدارس در یک منطقه شهری در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود که ۱۶۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه مدیریت زمان، پرسشنامه اضطراب تحصیلی، کاربرگ های عملی و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با معلمان و دانش آموزان بود. داده های کمی با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های آماری توصیفی و استنباطی تحلیل شدند و داده های کیفی با روش تحلیل محتوا بررسی گردید.نتایج پژوهش نشان داد که آموزش مهارت مدیریت زمان به دانش آموزان موجب افزایش مهارت های برنامه ریزی و اولویت بندی، بهبود عملکرد تحصیلی، کاهش اضطراب تحصیلی و ارتقای خودنظمی و مسئولیت پذیری آنان شد. همچنین استفاده از ابزارهای عملی و دیجیتال، تمرین های گروهی و بازخورد مستمر، نقش مهمی در تثبیت این مهارت ها داشت. یافته های کیفی نیز تاکید کردند که آموزش عملی و مشارکتی، همراه با پیگیری منظم معلمان، اثربخشی آموزش را افزایش می دهد.با توجه به نتایج، می توان نتیجه گرفت که آموزش مهارت مدیریت زمان نه تنها ابزاری موثر برای بهبود عملکرد تحصیلی است، بلکه نقش مهمی در رشد شخصیتی و روانی دانش آموزان دارد و پیشنهاد می شود به صورت نظام مند در برنامه های آموزشی مدارس گنجانده شود.

کلیدواژه ها:

مدیریت زمان ، دانش آموزان ، عملکرد تحصیلی ، اضطراب تحصیلی ، مهارت های زندگیمدیریت زمان ، دانش آموزان ، عملکرد تحصیلی ، اضطراب تحصیلی ، مهارت های زندگی