عادی سازی روابط اعراب و رژیم صهیونیستی و پیامدهای آن بر امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران

مقاله حاضر سعی دارد با اتکا به نظریه "موازنه منافع" راندل شولر در چارچوب نظری واقع ­گرایی نئوکلاسیک به این پرسش پاسخ دهد که روند نوین صلح اعراب و رژیم صهیونیستی چه پیامدهایی بر امنیت ملی ایران خواهد داشت؟ در پاسخ به این پرسش و با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی، این فرضیه مورد آزمون قرار می­ گیرد که قرار گرفتن جمهوری اسلامی ایران در راس تهدیدها در ادراکات امنیتی کشورهای عرب حوزه خلیج فارس و رژیم صهیونیستی، به هم افزایی آن­ها در چالش ­زایی برای امنیت ملی ایران در ابعاد سیاسی، نظامی- امنیتی و اقتصادی منجر خواهد شد. یافته ­های این پژوهش نشان می­ دهد که رژیم صهیونیستی سعی دارد تا با انعقاد پیمان های عبری- عربی با کشورهای خلیج فارس، هم خود را از انزوای دیپلماتیک منطقه ای خارج کند و هم این که امنیت ملی ایران را به مخاطره بیندازد. هم­چنین، نتایج پژوهش نشان می ­دهد که عوامل مختلفی در سطوح بین المللی، منطقه ­ای و داخلی در شکل­ گیری این ائتلاف نقش داشته­ اند که یکدیگر را تقویت و پشتیبانی می­ کنند. بنابراین، افزایش قدرت رژیم صهیونیستی در غرب آسیا، پیامدهای متعددی علیه منافع و امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران شکل می­ دهد و بازی رقابتی در منطقه را به نفع رژیم صهیونیستی رقم خواهد زد.

کلیدواژه ها:

رئالیسم نئوکلاسیک ، غرب آسیا ، عادی سازی روابط اعراب و رژیم صهیونیستی ، امنیت ملی ایران