ادراک بیماران مبتلا به سرطان از فرایند اماده سازی جهت اگاه ی از تشخیص اولیه ؛ یک مطالعه ی کیفی

مقدمه: نحوه ی افشای خبر بد  مانند خبر بد شخیص سرطان می تواند تاثیر عمیقی هم بر گیرنده (بیمار) و هم بر دهنده (کادر پزشکی) داشته باشد.افشای نادرست و بدون چارچوب سلامت بیمار و کیفیت زندگی را مختل می نماید و ارتباطات بعدی با متخصصین مراقبت های بهداشتی را خنثی تحت تاثیر قرار می دهد. اما آنچه که در متون کمتر به آن توجه شده است در نظر گرفتن  ادراک و تجربیات بیماران از به کارگیری پروتکل های افشای خبر بد در میان بیماران مبتلا به سرطان می باشد. روش کار: مطالعه ی حاضر  یک مطالعه ی کیفی با روش تحلیل محتوای قراردادی می باشد که در انستیتو کانسر بیمارستانن امام خمینی (ره) تهران در بازه ی زمانی اردیبهشت ۱۴۰۳ تا فروردین ۱۴۰۴ انجام گرفت.داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختارمند با تعداد ۱۳ نفر از بیماران گروه مداخله اجرای پروتکل افشای خبر بد جمع آوری گردید. نمونه گیری به صورت هدفمند انجام شد.تحلیل داده ها با استفاده از روش ۵ مرحله ای گراینهام و لاندمن انجام گرفت و از طربق نرم افزار open code  نسخه ی ۴.۲.۳  مدیریت شدند. یافته ها: دو طبقه ی اصلی و ۴ زیر طبقه  حاصل تبیین تجربیات بیمارانی بود که در برنامه افشای خبر بد شرکت کرده بودند. طبقه ی اصلی اول تقویت خود کنترلی  با دو زیر طبقه ی مدیریت تنش روانی  و تقویت ارتباط معنوی و طبقه ی اصلی دوم بهبود کیفیت زندگی با دو زیر طبقه  مدیریت عوارض جسمی و برگشت به جریان زندگی بودند. نتیجه گیری:  فرآیند آماده سازی در هر سه مرحله ی افشای خبر بد (قبل،حین ،بعد) سبب شد، بیماران کیفیت زندگی خود را بهبود بخشند و همچنین  چالش های بالینی مانند پیشرفت بیماری، عوارض جانبی درمان، عوارض بالینی را بهتر درک و مدیریت نمایند . همچنین محیط های بالینی با تمرکز بر فرایند آماده سازی بیماران می توانند تجربه کلی بیمار را بهبود بخشند و سطح رضایت بیمار را بالا ببرند. این امر می تواند منجر به کاهش شکایات و بهبود نتایج درمانی شود.

کلیدواژه ها:

Nurse ، Protocol ، Truth-telling ، Cancer Diagnosis ، Qualitative Study ، پرستار ، پروتکل ، حقیقت گویی ، تشخیص سرطان ، مطالعه ی کیفی