بررسی اثر بخشی جلسات آموزشی معتادان گمنام(NA) در پیشگیری از عود مجدد و بهبود کیفیت زندگی معتادان بهبود یافته

این پژوهش با هدف کلی تعیین میزان اثر بخشی جلسات معتادان گمنام (NA) در پیشگیری از عود مجدد و بهبود کیفیت زندگی معتادان بهبود یافته شهرستان آمل انجام گردید. جامعه آماری در این پژوهش شامل ۴۲۶ معتاد موجود در سطح شهر آمل در سال ۱۴۰۲ بوده است که به مراکز ترک اعتیاد مراجعه نمودند از روش نمونه گیری در دسترس استفاده شد به این صورت که از بین مراجعانی که به مراکز ترک اعتیاد مراجعه کردند تعداد ۳۰ نفر از ۱۵ نفر از معتادین بهبود یافته که به جلسات معتادان گمنام شهرستان آمل مراجعه داشتند بعنوان گروه آزمایش و ۱۵ نفر از معتادین بهبود یافته که در این جلسات شرکت نکردند بعنوان گروه گواه انتخاب شدند ابزار پژوهش عبارت بود از پرسشنامه پیش بینی بازگشت به مواد مخدر رایت (۱۹۹۳) و پرسشنامه کیفیت زندگی توسط سازمان بهداشت جهانی (۲۰۰۴) نتایج آمار توصیفی نشان داد در گروه آزمایشی ۶۰ درصد مرد متاهل و ۴۰ درصد مرد مجرد و در گروه کنترل ۴۷ در صد از آزمودنی ها مرد متاهل و ۵۳ درصد مرد مجرد بوده. اند نتیجه آزمون خی دو نشان دهنده این بود که بین دو گروه بر اساس متاهل و مجرد بودن تفاوت آماری معنی داری وجود ندارد. همچنین بین دو گروه آزمایشی و کنترل در پیش آزمون بر اساس میزان بهره هوشی تفاوت آماری معنی داری وجود ندارد و گروهها از لحاظ بهره هوشی با یکدیگر متجانس باشند. نتایج تحلیل آماری نشاد داد که شرکت در جلسات آموزشی معتادان گمنام(NA) در پیشگیری از عود مجدد و کیفیت زندگی معتادان بهبودیافته موثر است.

کلیدواژه ها:

معتادان گمنام(NA) ، عود مجدد ، کیفیت زندگی ، معتادان بهبودیافته