ارتباط الگوهای پنج عامل شخصیت و استرس ادراک شده با افکار خودکشی در نوجوانان

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط بین الگوهای پنج عامل شخصیت روان رنجورخویی، برون گرایی، گشودگی به تجربه سازش پذیری و وظیفه شناسی و استرس ادراک شده با افکار خودکشی در میان نوجوانان دختر انجام گرفت. ضریب و روش این مطالعه به شیوه توصیفی همبستگی انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم استان البرز در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ بود با استفاده از نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای و براساس فرمول پلنت ۵۰ N، ۱۱۰ نفر به عنوان نمونه نهایی انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامه پنج عامل شخصیت نئو (NEO-FFI)، پرسشنامه استرس ادراک شده کوهن و همکاران (PSS)، و مقیاس افکار خودکشی بک (BSSI بود داده ها با نرم افزار SPSS نسخه ۲۷ و با استفاده از رگرسیون خطی ساده همبستگی شدند. تحلیل پیرسون یافته ها: نتایج نشان داد بین روان رنجور خویی (۰.۴۵۸) و استرس ادراک شده (۰.۵۷۸) با افکار خودکشی رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد (۰.۰۱ > p). همچنین بین برونگرایی (۰.۴۰۳)، گشودگی به تجربه (۰.۳۹۲)، سازش پذیری (۰.۴۸۱) و وظیفه شناسی (۰.۵۱۰) با افکار خودکشی رابطه ای منفی و معنادار مشاهده شد (۰.۰۱. در این میان استرس ادراک شده با ضریب تعیین = ۰.۳۳۴R۲ قویترین پیش بین افکار خودکشی در میان نوجوانان بود. نتیجه گیری: یافتههای پژوهش نشان داد که الگوهای شخصیتی و میزان استرس ادراک شده میتوانند به طور موثر افکار خودکشی نوجوانان را پیش بینی کنند این یافته ها میتوانند در طراحی برنامه های مداخله ای پیشگیرانه و مشاوره ای برای نوجوانان به ویژه در محیط مدرسه کاربرد داشته باشند.

کلیدواژه ها:

استرس ، ادراک شده ، افکار خودکشی ، پنج عامل ، شخصیت روان ، رنجور خویی ، نوجوانان ، وظیفه شناسی ، سازش پذیری ، برون گرایی ، گشودگی به تجربه