مقایسه تطبیقی اثربخشی بهایابی بر مبنای فعالیت زمان گرا (TDABC) و بهایابی بر مبنای فعالیت عمل گرا (PFABC) در صنعت بانکداری: مروری نظام مند بر ادبیات اخیر

هدف این پژوهش مقایسه تطبیقی اثر بخشی دو رویکرد نوین بهایابی بر مبنای فعالیت زمان گرا (TDABC) و بهایابی بر مبنای فعالیت عمل گرا (PFABC) در صنعت بانکداری با استفاده از مرور نظام مند ادبیات اخیر است. ابتدا با جستجوی ساختار یافته در پایگاههای معتبر داخلی و بین المللی، مقالات علمی منتشر شده از سالهای اخیر پیرامون کاربرد این دو مدل در بانکها استخراج و انتخاب شدند. یافته ها نشان میدهد که مدل TDABC به علت ساده سازی فرآیند تخصیص، هزینه کاهش پیچیدگیهای اجرایی و قابلیت انطباق با تغییرات محیطی، در بهینه سازی مدیریت هزینه بانکها مزیت دارد. در مقابل بهایابی بر مبنای فعالیت عمل گرا (PFABC) با تمرکز بر فعالیتهای محوری و نتایج عملیاتی، امکان شناسایی بهتر محرکهای هزینه و بهبود عملکرد مالی را فراهم می کند. در مجموع انتخاب میان این دو رویکرد باید متناسب با اهداف، شرایط عملیاتی و سطح فناوری بانک صورت گیرد اما ترکیب نقاط قوت هر دو مدل میتواند منجر به کارایی بالاتر در نظام بهایابی بانکها شود. این مطالعه به مدیران بانکها و پژوهشگران توصیه میکند به منظور کسب نتایج، بهینه از رهیافتهای ترکیبی و انعطاف پذیر هزینه یابی استفاده نمایند.

کلیدواژه ها:

بهایابی بر مبنای فعالیت زمان گرا ، بهایابی بر مبنای فعالیت عمل گرا ، صنعت بانکداری