تسهیم دانش سازمانی عاملی موثر بر پیشگیری از فراموشی سازمانی غیرهدفمند

هدف این پژوهش سنجش رابطه تسهیم دانش و فراموشی سازمانی غیرهدفمند در دستگاههای اجرایی شهر رفسنجان است. مطالعه حاضر در یک جامعه آماری ۱۷۳۷ نفری از کارمندان رسمی شاغل در دستگاههای اجرایی شهر رفسنجان انجام شد. تعیین تعداد نمونه با استفاده از فرمول کوکران ۳۱۵ نفر تعیین گردید. روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی بود. جمع آوری اطلاعات از دو پرسشنامه صورت گرفته که روایی پرسشنامه تمایل به تسهیم دانش توسط علی عمرانی (۱۳۹۱) با ضریب ۰.۹۱ مورد تایید قرار گرفت و روایی پرسشنامه محقق ساخته فراموشی سازمانی نیز با ضریب ۰.۹۰ مورد تایید قرار گرفت. پایایی پرسشنامه ها نیز از روش آلفای کرونباخ برای پرسشنامه تمایل به تسهیم دانش ۰.۸۲ و پرسشنامه فراموشی سازمانی ۰.۸۳ بدست آمد. جهت توصیف داده های جمع آوری شده از آزمون آماری اسپیرمن و پیرسون استفاده شد. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS و Excel تجزیه و تحلیل گردید. نتایج حاصل از این پژوهش نشان میدهد که بین تمایل به تسهیم دانش و مولفه های آن با فراموشی سازمانی در دستگاههای اجرایی شهر رفسنجان رابطه معکوس معنی داری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

تسهیم دانش ، تمایل به تسهیم دانش ، فراموشی سازمانی ، دستگاه های اجرایی