ارزیابی اثر نظام پاداش و خودتنظیمی دانش آموزان در فرآیند یادگیری تحصیلی

هدف این تحقیق بررسی نقش نظام پاداش و راهبردهای خودتنظیمی در ارتقای فرآیند یادگیری دانش آموزان و کیفیت عملکرد تحصیلی آنان بود. پژوهش حاضر با استفاده از روش مروری و رویکرد نظام مند انجام شد؛ بدین منظور منابع علمی معتبر شامل مقالات، پایان نامه ها و گزارش های پژوهشی مرتبط با موضوع گردآوری و بر اساس معیارهای ورود و خروج از نظر کیفیت، ارتباط موضوعی و ویژگی های پژوهشی تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که اجرای نظام پاداش شفاف و عادلانه، همراه با آموزش مهارت های خودتنظیمی، تاثیر قابل توجهی بر افزایش انگیزش تحصیلی، کاهش اضطراب آموزشی و ارتقای کیفیت یادگیری دارد. همچنین، مشخص گردید که پاداش های شخصی سازی شده و بازخورد مثبت، بیش از پاداش های عمومی بر خودکارآمدی و رضایت از تجربه یادگیری تاثیرگذارند. مقایسه نتایج این تحقیق با مطالعات پیشین بیانگر همخوانی بالای یافته ها با نظریات روان شناسی آموزشی و مدل های انگیزشی بود. در نتیجه، ترکیب نظام پاداش و خودتنظیمی را می توان به عنوان راهبردی موثر برای بهبود کیفیت آموزش در دانشگاه ها دانست و از آن در طراحی برنامه های آموزشی نوین، به ویژه در مدیریت انگیزش و کاهش افت تحصیلی، بهره برد.

کلیدواژه ها:

نظام پاداش ، خودتنظیمی ، انگیزش تحصیلی ، کیفیت یادگیری ، روان شناسی آموزشی