تاثیر فرهنگ و بافت بومی بر درک بین فرهنگی در کلاس های آموزش زبان انگلیسی

هدف اصلی این پژوهش، بررسی تحلیلی و عمیق تاثیر فرهنگ و بافت بومی زبان آموزان ایرانی بر فرآیند توسعه درک بین فرهنگی در کلاس های آموزش زبان انگلیسی (EFL) است. در دنیای جهانی شده امروز، آموزش زبان انگلیسی فراتر از یادگیری ساختارهای دستوری و واژگان رفته و به ابزاری برای ارتباط بین فرهنگی تبدیل شده است. با این حال، محتوای آموزشی غالبا غربی محور بوده و بافت فرهنگی زبان آموزان را نادیده می گیرد. این مقاله با استفاده از روش پژوهش مروری-کتابخانه ای و تحلیل نظام مند منابع علمی، به این پرسش پاسخ می دهد که فرهنگ بومی چگونه بر تفسیر، پذیرش و درونی سازی مفاهیم فرهنگی زبان مقصد تاثیر می گذارد و چه چالش ها و فرصت هایی را برای مدرسان و برنامه ریزان درسی ایجاد می کند. یافته های پژوهش نشان می دهد که فیلترهای فرهنگی، شامل ارزش های دینی، هنجارهای اجتماعی، الگوهای ارتباطی غیرکلامی و پیش فرض های تاریخی، نقشی تعیین کننده در درک زبان آموزان از فرهنگ زبان مقصد دارند. نادیده گرفتن این بافت بومی می تواند منجر به سوءتفاهم های فرهنگی، کلیشه سازی و مقاومت در برابر یادگیری شود. در مقابل، ادغام آگاهانه عناصر فرهنگی بومی در کنار فرهنگ مقصد، ضمن افزایش انگیزه و مشارکت زبان آموزان، به توسعه شایستگی بین فرهنگی انتقادی (Critical Intercultural Competence) کمک شایانی می کند. این مقاله در نهایت با ارائه راهکارهای عملی برای مدرسان، طراحان مواد آموزشی و سیاست گذاران، بر ضرورت بومی سازی محتوای آموزشی و اتخاذ رویکردهای آموزشی حساس به فرهنگ تاکید می ورزد تا زبان آموزان ایرانی نه تنها به عنوان مصرف کنندگان زبان، بلکه به عنوان کاربران بین فرهنگی توانمند و منتقد تربیت شوند.

کلیدواژه ها:

درک بین فرهنگی ، شایستگی ارتباطی بین فرهنگی ، آموزش زبان انگلیسی (EFL) ، فرهنگ بومی ، بافت سازی فرهنگی ، هویت فرهنگی ، آموزش زبان انتقادی.