بررسی تاثیر «فناوری همدلی افزوده» بین معلم و دانش آموز بر بهبود رفتارهای اجتماعی-همکاری در کلاس

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر «فناوری همدلی افزوده» بر تعاملات اجتماعی و همکاری میان دانش آموزان و معلمان در محیط کلاس انجام شده است. فناوری همدلی افزوده، ترکیبی از ابزارهای دیجیتال مبتنی بر واقعیت افزوده و سامانه های بازخورد عاطفی است که با ایجاد بسترهای تعاملی، به درک بهتر هیجانات و نیازهای دانش آموزان توسط معلمان کمک می کند. در این مطالعه، ابتدا مفهوم همدلی و اهمیت آن در فرآیند یاددهی-یادگیری تحلیل شد و سپس کاربرد فناوری های نوین در ارتقای کیفیت ارتباطات کلاسی مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها نشان می دهد که بهره گیری از فناوری همدلی افزوده می تواند به کاهش سوءتفاهم های ارتباطی، افزایش توجه معلم به حالات عاطفی دانش آموزان و تقویت روابط معنادار در کلاس منجر شود. همچنین این فناوری امکان شناسایی زودهنگام مشکلات رفتاری یا هیجانی دانش آموزان را فراهم می کند که نقش مهمی در پیشگیری از تعارض ها دارد.از سوی دیگر، نتایج تحقیق حاکی از آن است که این فناوری موجب بهبود رفتارهای اجتماعی-همکاری در بین دانش آموزان می شود. با فراهم شدن فضایی که در آن معلم و دانش آموز یکدیگر را بهتر درک می کنند، سطح اعتماد متقابل افزایش یافته و زمینه برای مشارکت فعال در فعالیت های گروهی فراهم می گردد. در چنین بستری، دانش آموزان تمایل بیشتری برای احترام به دیدگاه های همکلاسی های خود نشان می دهند و احساس تعلق به گروه تقویت می شود. فناوری همدلی افزوده همچنین به معلمان کمک می کند تا استراتژی های آموزشی خود را متناسب با نیازهای فردی و جمعی دانش آموزان تنظیم کرده و محیطی حمایت گرانه ایجاد نمایند. در نهایت می توان گفت که بهره گیری از این فناوری، به عنوان ابزاری نوین، توانسته است در جهت بهبود کیفیت روابط انسانی و ارتقای همکاری های اجتماعی در کلاس، نقشی موثر و مثبت ایفا کند.

کلیدواژه ها:

فناوری همدلی افزوده ، معلم ، دانش آموز ، رفتار اجتماعی ، همکاری ، کلاس