مطالعه نقش واسطه ای تاب آوری و هیجانات تحصیلی مثبت در رابطه بین ذهن آگاهی و اشتیاق تحصیلی دانشجویان دانشگاه پیام نور زرین شهر

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش واسطه ای دو متغیر تاب آوری و هیجانات تحصیلی مثبت در رابطه بین ذهن آگاهی و اشتیاق تحصیلی بود. روش پژوهش حاضر همبستگی از نوع مدل یابی تحلیل مسیر در معادلات ساختاری و جامعه آماری شامل تمام دانشجویان دانشگاه پیام نور زرین شهر که به روش نمونه گیری در دسترس که 331 نفر انتخاب شدند. ابزارهای اندازه گیری شامل پرسشنامه ذهن آگاهی باپر، اسمیت، هاپکینز، کرتمپر و تونی (2006)، پرسشنامه هیجانات تحصیلی مثبت پکران، گوئتز و فرینزل (2005)، پرسشنامه اشتیاق تحصیلی پینتریچ و همکاران (1991) و پرسشنامه تاب آوری کونور و دیوسون (2003) بود. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار spss-24 و از طریق روش مدل سازی معادلات ساختاری با نرم افزار اسمارت pls با استفاده از روش حداقل مربعات جزئی (pls) که مبتنی بر واریانس صورت گرفت. نتایج نشان داد، میزان اثر غیرمستقیم ذهن آگاهی بر اشتیاق تحصیلی با نقش واسطه ای تاب آوری تحصیلی 45/0 و در سطح 05/0 معنادار است (05/0>p). میزان اثر غیرمستقیم ذهن آگاهی بر اشتیاق تحصیلی با نقش واسطه ای هیجانات تحصیلی مثبت 41/0 و در سطح 05/0 معنادار است (05/0>p). میزان اثر مستقیم ذهن آگاهی بر تاب آوری تحصیلی 51/0 و در سطح 05/0 معنادار است (05/0>p). میزان اثر مستقیم ذهن آگاهی بر هیجانات تحصیلی مثبت 48/0 و در سطح 05/0 معنادار است (05/0>p). میزان اثر مستقیم تاب آوری تحصیلی بر اشتیاق تحصیلی 48/0 و در سطح 05/0 معنادار است (05/0>p). میزان اثر مستقیم اشتیاق تحصیلی بر هیجانات تحصیلی مثبت 33/0 و در سطح 05/0 معنادار است (05/0>p). بر این اساس فرضیه های فرعی اول، دوم، سوم، چهارم و پنجم پژوهش هم در سطح 05/0 معنادار (05/0>p)، تائید می گردد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، هیجانات تحصیلی مثبت ، ذهن آگاهی ، اشتیاق تحصیلی