بررسی فراخود در حس آمیزیهای غزلیات شمس مولانا

این نوشتار سعی نموده تا با توجه به سه سطح شخصیت یعنی فرومن اید) من (ایگو) و من برتر سوپرایگو)، عملکرد و تاثیر فراخود را که از طریق تبدیل احساسات درونی به شکل کلام و نوشتار درآمده اند در غزلیات شمس مولانا بررسی لانا به چه میزان نهاد یا خود را که سطح نیمه هوشیار نسبت به «من» و «من برتر» محسوب میشود و کند و نشان دهد مو همچنین من برتر را که دریافت شده از والدین و مربیان و.... ، است در تولید آرایه حس آمیزی به کار گرفته است نتیجه ای که از خلال این پژوهش حاصل شد این است که مولانا اغلب تحت تاثیر فرامن یا همان من برتر است که اغلب رد پای پدرش ابن عربی و شمس تبریزی و در این میان بیش از همه پدرش را می توان دید.

کلیدواژه ها:

حس آمیزی ، خود ، خیال ، عرفان ، فرامن ، فرومن ، مغز