چالشهای اقتصادی ازدواج در ایران طی دهه ۱۴۰۰ و راهکارهای سیاست گذاری برای مقابله با آن

ازدواج به عنوان نهادی بنیادین در جامعه در دهه اخیر با چالشهای اقتصادی گسترده ای مواجه شده است. در ایران دهه ۱۴۰ عوامل متعددی همچون افزایش نرخ تورم، رشد بیرویه، هزینه های زندگی، بیکاری جوانان و بحران در بازار مسکن نقش بازدارنده ای در شکل گیری زندگی مشترک ایفا کرده اند. این وضعیت منجر به کاهش نرخ ازدواج، افزایش سن ازدواج و رشد تجرد قطعی در میان جوانان شده است. هدف اصلی این پژوهش تحلیل ریشه های اقتصادی کاهش ازدواج در ایران طی سالهای ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۴ و ارائه راهکارهای سیاستی برای رفع این موانع است. روش تحقیق به کاررفته توصیفی تحلیلی بوده و با بهره گیری از داده های آماری، رسمی، مطالعات پیشین، اسناد سیاستی و شواهد میدانی به تحلیل موضوع پرداخته شده است. یافته ها نشان میدهند که وام ازدواج به عنوان سیاست اصلی حمایتی دولت به دلیل ضعف اجرایی، کفایت پایین در برابر هزینه های واقعی و عدم دسترسی آسان اثر بخشی محدودی داشته است. همچنین نبود اشتغال پایدار، تورم فزاینده و ناتوانی خانواده ها در حمایت مالی از فرزندان مهمترین موانع اقتصادی محسوب میشوند. افزون بر آن، عوامل فرهنگی نظیر تشریفات، نگرشهای مصرف گرا و تاخیر در پذیرش مسئولیت، نقش مکمل در شکل گیری این بحران دارند. در پایان، راهکارهایی در سه سطح سیاستهای اقتصادی مستقیم، اصلاحات ساختاری و مداخلات فرهنگی اجتماعی پیشنهاد شده است تا روند ازدواج در ایران تقویت شود.

کلیدواژه ها:

ازدواج ، جوانان ، سیاست گذاری ، اجتماعی ، تورم ، بیکاری ، حمایت اقتصادی