بررسی اعتبار شروط مستقل در بطلان قرارداد

قانون مدنی در مواد ۲۳۲ الی ۲۴۶ ، احکام و مسائل شرط ضمن عقد را بیان نموده است. براساس این مواد و نظر مشهور فقها شرط تابع عقد بوده و با وجود فساد عقد شرط ضمن آن نیز بلااثر خواهد بود. در حالی که با بررسی انواع شروط در قراردادهای تنظیمی می توان در شروط ضمن عقد تفکیک قائل شد و آنها را به دو دسته شروط وابسته و مستقل تقسیم نمود. دسته اول شروط وابسته همانهایی که با نظر مشهور و قواعد حاکم بر قانون مدنی هماهنگ و منطبق می باشند و دسته دوم شروط مستقل که علی رغم بطلان و انحلال عقد بلااثر نشده و به حیات خود ادامه خواهند داند. در این پژوهش سعی بر آن است تا مبنای قانونی و فقهی صحت و همچنین مصادیق این شرط در حقوق فعلی و نیز آثار این شروط را به تفصیل بیان نماییم. در نتیجه می توان گفت حکم کلی قانون مدنی در مواد فوق الذکر در خصوص شروط مستقل قابل تسری نخواهد بود.

کلیدواژه ها:

شروط مستقل ، بطلان قرارداد ، قانون مدنی ، شروط ضمن عقد