بررسی ارتباط بین خود تعیین گری زوجین و تعارضات زوجین

این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین خود تعیین گری زوجین و تعارضات زناشویی انجام شده است. جامعه آماری شامل کلیه زوجین متاهل شهرستان ارسنجان بود که حداقل یک سال از ازدواجشان گذشته بود بر اساس فرمول کوکران حجم نمونه ۱۲۰ نفر (۶۰ زوج) به روش نمونه گیری تصادفی ساده از میان زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره و پایگاههای سلامت شهرستان انتخاب شد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تعارضات زوجین ترابی و ثنایی (۱۳۷۵) و پرسشنامه خود تعیین گری زوجین لاگواردیا و همکاران (۲۰۰۰) بود. داده ها با استفاده از روشهای آماری ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون سلسله مراتبی در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که خود تعیین گری زوجین رابطه ای مثبت و معنادار با تعارضات زناشویی دارد (۰.۷۱۴ = ، ۰.۰۰۱ > p) و توانست ۵۱ درصد از واریانس تعارضات را تبیین کند (۰.۵۱۰ = R۲) به به عبارت دیگر افزایش سطح خود تعیین گری زوجین با افزایش تعارضات آنان همراه است.

کلیدواژه ها:

اثر خود تعیین گری ، تعارضات ، زوجین