مطالعه ای درباره رابطه تحمل ابهام، اضطراب و خودکارآمدی در دانشجویان کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد سیرجان

با افزایش عدم قطعیت در محیطهای آکادمیک، شناسایی ویژگیهای روان شناختی تقویت کننده تاب آوری دانشجویان اهمیت بسیاری دارد. این مطالعه روابط میان تحمل ابهام، اضطراب و خودکارآمدی تحصیلی را در نمونه ای شامل ۱۶۴ دانشجوی کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد سیرجان بررسی می کند. طرح پژوهش همبستگی بود و از نمونه گیری در دسترس استفاده شد. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس تحمل ابهام چندگانه (MSTAT-II)، پرسشنامه اضطراب حالت-صفت (STAI) و مقیاس خودکارآمدی عمومی (GSES) بودند. تحلیل داده ها با نرم افزار IBM SPSS Statistics (نسخه ۲۶) انجام شد. نتایج نشان داد که بین تحمل ابهام و اضطراب همبستگی منفی متوسط (۰.۰۰۱ > r = ۰.۴۲, p)، بین تحمل ابهام و خودکارآمدی همبستگی مثبت (۰.۰۰۱ > r = ۰.۳۸, p) و بین اضطراب و خودکارآمدی همبستگی منفی قوی (-=r ۰.۰۰۱ > p, ۰.۵۹) وجود دارد. تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که تحمل ابهام به طور معناداری اضطراب را کاهش می دهد (۰.۰۰۱ > B = -۰.۴۱, p) و خودکارآمدی را افزایش می دهد (۰.۰۰۱ > p = ۰.۳۶, p). اضطراب قویترین پیش بینی کننده خودکارآمدی بود (۰.۰۰۱ > P = ۰.۵۲, p) و ۲۹ درصد از واریانس آن را تبیین کرد. این یافته ها بر اهمیت تقویت تحمل ابهام برای کاهش اضطراب و بهبود اعتماد به نفس تحصیلی در محیطهای آموزشی نامطمئن تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

تحمل ابهام ، خودکارآمدی تحصیلی ، اضطراب ، دانشجویان ، مطالعه همبستگی