بررسی ویژگیهای تیزهوشی و اختلال نوشتن در دانش آموزان مقطع ابتدایی: یک مطالعه توصیفی-مروری

تیزهوشی و اختلال نوشتن دو مفهوم مهم در حوزه روانشناسی و آموزش هستند که بررسی رابطه آنها می تواند به درک بهتر از چالش های مرتبط با توانمندی ها و مشکلات یادگیری کمک کند. تیزهوشی با ویژگی هایی مانند خلاقیت، توانایی استدلال پیشرفته و حافظه قوی تعریف می شود که معمولا با موفقیت تحصیلی و اجتماعی همراه است (Renzulli, ۲۰۱۲). از سوی دیگر، اختلال نوشتن به عنوان یکی از اختلالات یادگیری بر توانایی های نوشتاری و بیان افکار از طریق نوشتن تاثیر منفی می گذارد (Berninger et al., ۲۰۰۶). این مطالعه مروری با هدف بررسی منابع علمی مرتبط با این دو پدیده انجام شد. یافته ها نشان می دهند که افراد تیزهوش ممکن است به دلیل ضعف در مهارت های نوشتاری با چالش های منحصربه فردی مواجه شوند. این وضعیت می تواند تاثیرات منفی بر عملکرد تحصیلی آنها داشته باشد و ضرورت طراحی مداخلات آموزشی و تربیتی خاص برای این گروه را برجسته می سازد (Feldman, ۲۰۰۳). پژوهش حاضر با تاکید بر اهمیت شناسایی و مداخله زودهنگام پیشنهاد می کند که برنامه های آموزشی و حمایتی برای تلفیق نقاط قوت شناختی افراد تیزهوش و رفع محدودیت های ناشی از اختلال نوشتن طراحی شود. همچنین این مطالعه مسیرهایی را برای تحقیقات آینده در زمینه رابطه تیزهوشی و اختلالات یادگیری ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

تیزهوشی اختلال ، نوشتن ، مشکلات یادگیری ، مداخلات آموزشی ، روانشناسی تحصیلی