نقش نشانگان روانشناختی بر خلاقیت هیجانی و رویکرد یادگیری دانش آموزان دختر شهر تهران

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش نشانگان روانشناختی بر خلاقیت هیجانی و رویکرد یادگیری دانش آموزان دختر شهر تهران می باشد. روش این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت و روش تحقیقی توصیفی-پیمایشی می باشد. شیوه این تحقیق مورد استفاده در این تحقیق توصیفی-پیمایشی می باشد. تمامی دانش آموزان دختر پایه ۱۲ در شهرستان اصفهان جامعه آماری پژوهش حاضر به حساب می آیند که حدود ۱۲۰۴۷ نفر می شوند. بدین منظور از روش نمونه گیری خوشه ای ساده استفاده می شود. با استفاده از جدول مورگان، ۴۰۰ نفر به عنوان حجم نمونه در نظر گرفته شدند. در این پژوهش از پرسشنامه های خلاقیت هیجانی آوریل و توماس نولز (۱۹۹۱)، پرسشنامه رویکرد یادگیری بیگز (۱۹۸۷) و پرسشنامه افسردگی، اضطراب و استرس لاویبوند و لاویبوند (۱۹۹۵) استفاده شده است. جهت تجزیه و تحلیل داده ها آمار توصیفی و آمار استنباطی بکار گرفته شده است. نتیجه این تحقیق حاکی از آن است که نشانگان روانشناختی نقش بسزائی در کاهش خلاقیت هیجانی دانش آموزان دختر شهر تهران دارد. همچنین نشانگان روانشناختی تاثیر معناداری نیز بر کاهش رویکرد یادگیری آنها دارد.

کلیدواژه ها:

نشانگان روانشناختی ، خلاقیت هیجانی ، رویکرد ، یادگیری ، دانش آموزان دختر