مبانی هستی شناسی اسلامی و تاثیر آن بر عملکرد مدیریت در چارچوب مدیریت اسلامی

مسئله هستی و چیستی آن از بنیادی ترین مباحث در اندیشه اسلامی به شمار میرود و تاثیر آن بر نوع نگاه انسان به جهان خود و خالق امری انکارناپذیر است در مدیریت اسلامی مبانی هستی شناسی به منزله زیر ساخت نظری تصمیم گیری رفتار مدیر و شکل گیری روابط سازمانی نقش آفرین هستند پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط میان اصول هستی شناسی اسلامی و عملکرد مدیریت در چارچوب نظام مدیریتی اسلامی انجام شده است. این مطالعه با رویکرد تحلیلی-توصیفی و بر پایه منابع اسلامی و علمی، مدیریت به تبیین مفاهیمی چون توحید، ربوبیت هدفمندی نظام آفرینش و مراتب وجود پرداخته است. یافته ها حاکی از آن است که هستی شناسی اسلامی با تعریفی که از انسان و هستی ارائه میدهد الگویی مدیریتی مبتنی بر مسئولیت پذیری عدالت محوری، آخرت گرایی و نفع عمومی ترسیم می کند در این چارچوب مدیریت نه ابزاری صرف برای کنترل بلکه بستر رشد معنوی و تحقق غایات متعالی انسان تلقی می شود مقایسه تطبیقی نشان میدهد که مدیریت اسلامی در قیاس با مدلهای مدرن، پیوندی عمیقتر میان معنویت هدف و رفتار مدیریتی برقرار میسازد این مقاله میکوشد با واکاوی مبانی هستی شناختی، زمینه ای برای طراحی الگوهای بومی و کارآمد در حوزه مدیریت اسلامی فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

هستی شناسی ، اسلامی ، مدیریت ، توحید ، ربوبیت ، عملکرد مدیریتی ، مبانی فلسفی مدیریت