مروری بر تاثیر پروبیوتیک ها بر رشد گیاهان

کشاورزی سنتی با چالش هایی نظیر کاهش حاصلخیزی خاک، استفاده بی رویه از کودهای شیمیایی و آفت کش ها، آلودگی های زیست محیطی و آسیب پذیری محصولات در برابر تنش های محیطی مواجه است. این مسائل، لزوم یافتن راهکارهای پایدار را برای امنیت غذایی و حفظ محیط زیست برجسته می سازد. کشاورزی نوین با بهره گیری از فناوری های پیشرفته و نوآوری های علمی، به دنبال افزایش بهره وری و پایداری زیست محیطی است. در این راستا، استفاده از پروبیوتیک ها یا میکروارگانیسم های مفید در کشاورزی مورد توجه قرار گرفته است. این میکروارگانیسم ها که به طور طبیعی در خاک و اندام های گیاهی یافت می شوند، پتانسیل بالایی در بهبود رشد گیاه، افزایش جذب مواد مغذی و مقاومت در برابر تنش های زیستی و غیرزیستی دارند. هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر پروبیوتیک ها بر رشد گیاهان، مکانیسم های عملکردی آنها و اثرشان بر افزایش مقاومت گیاهان در برابر تنش های محیطی است. پروبیوتیک ها میکروارگانیسم های زنده ای هستند که در صورت مصرف به مقدار کافی، فواید قابل توجهی برای سلامت میزبان به ارمغان می آورند. این میکروارگانیسم ها شامل باکتری ها و قارچ های مفید هستند که با بهبود جذب عناصر غذایی و افزایش فعالیت های زیستی خاک، رشد گیاهان را تسریع می کنند. پروبیوتیک ها از طریق مکانیسم های مستقیم مانند تولید هورمون های گیاهی، فراهم سازی مواد مغذی (تثبیت نیتروژن و حل کردن فسفات) و تولید آنزیم ها عمل می کنند. علاوه بر این، به طور غیرمستقیم با کنترل بیولوژیکی عوامل بیماری زا، القای مقاومت سیستمیک در گیاه و رقابت برای منابع، از گیاهان محافظت می نمایند. در نتیجه، پروبیوتیک های گیاهی به عنوان نسل جدیدی از راه حل های بیوتکنولوژیکی در کشاورزی، پتانسیل قابل توجهی برای دستیابی به کشاورزی پایدار، کاهش آلودگی های زیست محیطی و افزایش امنیت غذایی دارند.

کلیدواژه ها:

پروبیوتیک ، ریزوباکتری ها ، تنش های محیطی ، کشاورزی نوین ، رشد گیاهان