مروری بر کاربرد حسگرهای الکتروشیمیایی و نوری مبتنی بر نانوزیم ها در ارزیابی باقیمانده آفت کش ها در مواد غذایی

امروزه، نانوزیم ها و کاتالیزورهای مبتنی بر نانوذرات به دلیل عملکرد کاتالیزوری بالا و راندمان استثنایی در سرعت بخشیدن به واکنش های شناسایی منجر به افزایش قابلیت های حسگرهای زیستی شده اند. در مقایسه با آنزیم های طبیعی، نانوزیم ها مزایای متعددی از جمله مقرون به صرفه بودن، سهولت تولید و فعالیت کاتالیزوری بالایی را ارائه می دهند که برای کاربرد در حسگرهای زیستی بسیار مناسب تر هستند و از سوی دیگر راندمان کاتالیزوری و گزینش پذیری بالاتری را در مقایسه با آنزیم های طبیعی فراهم می کنند. این بررسی ویژگی های شبه آنزیمی این نوع از نانومواد را با هدف افزایش ایمنی مواد غذایی، با تمرکز بر عوامل اصلی موثر بر اثربخشی کاتالیزوری آنها مورد مطالعه قرار داده و کاربرد نانوزیم های تک اتمی برای ارزیابی باقایای آفت کش های مختلف به ویژه انواع ارگانوفسفره، کاربامات ها، استامی پرید، پیرتروئیدها و سایر انواع آفت کش ها که در محصولات غذایی کشاورزی وجود دارند پرداخته است. این کاربردها به دلیل خواص استثنایی ساختاری، از جمله بهبود واکنش های سطحی، چگالی بالای جایگاه فعال و خواص الکترونیکی قابل تنظیم، محقق می شوند. ادغام نانوزیم ها در پلتفرم های حسگری، پتانسیل بالایی برای توسعه ابزارهای مقرون به صرفه، حساس و قدرتمند برای نظارت بر باقایای آفت کش ها به صورت سریع و حتی برخط را دارد. در انتها، این مقاله چالش های فعلی در این زمینه را مورد بررسی قرار داده و فرصت های بالقوه برای پیشرفت فناوری حسگرهای زیستی مبتنی بر نانوزیم ها را ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

نانوزیم ، حسگر ، باقیمانده آفت کش ها ، سنسور ، ایمنی غذا